Służmy Prawdzie!
Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus! Dziękuję Panu Bogu za to, że mogę tutaj być z Wami. Dziś odprawiłem Mszę Świętą w intencji tego Kongresu, ażeby Wam Pan Bóg dał wiele łask, byście mogli dalej rozpowszechniać te sprawy fatimskie, o których 100 lat temu mówiła Matka Boża do prostych dzieci.    W 1996 roku wraz z biskupem Moskwy miałem okazję pielgrzymować do Fatimy. Odwiedziliśmy także Coimbrę, gdzie w tamtejszym klasztorze Karmelitanek Bosych mieszkała s. Łucja, wizjonerka z Fatimy. Była bardzo zadowolona, że mogła ujrzeć biskupów z państw byłego Związku Sowieckiego. Mieliśmy okazję zadać jej kilka pytań. Ja zadałem dwa. Pierwsze: czy nawrócenie, które ma dotknąć Rosję, odnosi się tylko do tego kraju, czy do wszystkich 15 państw, które składały się na ZSRS? Siostra Łucja stwierdziła, że ogólna nazwa „Rosja” dotyczy wszystkich tych państw. A moje drugie pytanie brzmiało: jakie będą symptomy nawrócenia Rosji? W odpowiedzi usłyszałem, że jednym z tych symptomów będzie fakt, iż z terytorium byłego ZSRS nie będzie więcej rozpowszechniana na świat bezbożna propaganda.   Choć wiemy, że do nawrócenia Rosji jeszcze droga daleka, to jednak dziś wydaje się, że ta bezbożna propaganda stamtąd już nie jest rozpowszechniana, a na pewno nie w takim stopniu, jak dawniej.   A jednak wiemy, że zło nadal istnieje. Dlaczego? Bo diabeł kusi każdego człowieka. Każdy z nas może zrobić miejsce dla Boga lub diabła. Boga – gdy oddajemy Mu cześć i służymy Mu według ducha Ewangelii, według ducha Chrystusa. Natomiast nasze odwrócenie się od Niego i bezbożny sposób życia to woda na młyn diabła.   Każdy może być tym, który niesie Orędzie Boże i musi to Orędzie nieść – z pokorą i w ciszy serca, tak jak Wy to robicie. Pan Bóg patrzy na to i może zmienić świat w jednej chwili. Diabeł został dawno pokonany. Nie ma żadnej perspektywy. Ci, którzy mu służą, już dawno przegrali.   Co możemy dla nich zrobić? Modlić się za nich, by zrozumieli swą klęskę. Musimy stanowczo i radykalnie odrzucić propozycję diabła, którą kiedyś skierował do Pana Jezusa, by oddać mu pokłon. Jeżeli – wzorem Zbawiciela – stanowczo odrzucamy propozycję diabła, to wtedy Bóg rządzi naszymi sercami i myślami. Nie trzeba być człowiekiem wykształconym, by to zrozumieć. Prawdę jest w stanie zrozumieć każdy.    Jednak przegrany diabeł robi wszystko, by nas kusić i wciągać w strefy swojego świata – w hedonizm, konsumpcjonizm, różnego rodzaju perwersje. Ci, którzy mu służą, mówią drwiąco – wy macie zasady, a my mamy pieniądze. Ale pieniądze przecież wcześniej czy później stracą na wartości, a zasady to fundament, który nigdy nie będzie zniszczony, bo na nich zbudowany jest gmach Boży.   Bracia i Siostry! Szukajmy w sobie Boga i Jego natchnień. Służmy Mu i trzymajmy się Jego, wtedy diabeł nam nie zagrozi. Jeżeli jednak będziemy rozwadniać katolicyzm, poniesiemy porażkę. Katolik musi bowiem odważnie dawać świadectwo swej wiary, a dziś niestety wśród wielu panuje strach, obejmuje on nawet niektórych pasterzy. Wielu katolików traci wiarę. Ale nie zrażajmy się! Chrystus poszedł na Krzyż, by nas zbawić i pokazać nam właściwą drogę. Fakt, wszystko to wiąże się z jakimś cierpieniem, ale jeżeli połączymy to cierpienie z cierpieniami Chrystusa, to będziemy mieć udział w Jego zbawczej misji.   Módlmy się za tych wszystkich, którzy stracili wiarę. Módlmy się za naszych prześladowców, bo oni też mają dusze nieśmiertelne i także za nich Chrystus oddał Swe życie. Módlmy się za tych, którzy poszli na układ z tym światem. Nie zazdrośćmy im, że używają tego świata tak, jakby Bóg nie istniał. Oni idą drogą zatracenia. Przyjdzie jednak czas, gdy Pan Jezus powróci i rozliczy nas wszystkich z miłości.    Służmy Prawdzie! Ona nie może być ukryta! Ewangelia musi być głoszona wszędzie i w każdym środowisku. Głośmy Prawdę, że nie da się Chrystusa przysposobić do zepsutego świata. Nie możemy iść na kompromisy i nie możemy rozwadniać Jego nauki. Temu światu trzeba głosić pełnię nauki Chrystusowej. Tylko wtedy świat zobaczy, gdzie jest Prawda.    My, chrześcijanie, nie musimy szukać popularności i poklasku. To nie jest ważne. Ważne jest, byśmy należeli – i to mocno – do Chrystusa. Tym się trzeba szczycić. Nie ulegajmy antychrześcijańskim ideologiom, takim jak np. gender. To wszystko ma w nas zabić wiarę. A jeśli my stracimy wiarę, to kto zmieni ten świat?  Bracia i Siostry! Bądźmy dumni z tego, że jesteśmy katolikami. Jesteśmy bowiem powołani do zmiany tego świata w duchu Chrystusa i Ewangelii. Róbmy to konsekwentnie. Wsłuchujmy się w wolę Bożą. Idźmy za Chrystusem, bo On zwyciężył świat. I daje zwycięstwo każdemu, kto za Nim idzie. Bóg patrzy na nasze czyny i zna ich wartość. Z Jego pomocą idźmy do przodu i zwyciężajmy. Niech Was błogosławi Bóg Wszechmogący Ojciec i Syn, i Duch Święty!  
 >
Uczynki miłosierne naszą bronią
W obecnej sytuacji, gdy wielu młodych ludzi odchodzi od wiary katolickiej, a niektórzy chcą wręcz zamanifestować swą apostazję, Krucjata Młodzi w Życiu Publicznym działająca przy Stowarzyszeniu im. ks. Piotra Skargi rozpoczęła nową akcję. Choć jej forma wydaje się być atrakcyjna przede wszystkim dla młodych ludzi, uczestniczą w niej wszyscy Polacy, którzy nie wstydzą się swej wiary. W ramach akcji rozprowadzane są breloki z wizerunkiem krzyża i hasłem: „Nie wstydzę się Jezusa” oraz cytatem z Ewangelii św. Mateusza: Kto się Mnie zaprze przed ludźmi, tego zaprę się i Ja przed moim Ojcem (Mt 10,33). Każdy posiadacz breloka powinien nosić go w widocznym miejscu, świadcząc tym samym o swej wierności Chrystusowi. W chwili zamknięcia tego numeru „Przymierza z Maryją” rozprowadzonych zostało w całym kraju już ponad 250 tysięcy breloków, a na internetowym portalu społecznościowym Facebook kampanię tę popiera prawie dwa tysiące osób! Celem akcji jest przebudzenie sumień Polaków i dodanie naszym rodakom odwagi, aby nie wstydzili się i nie obawiali przyznać, że wierzą w Boga. Pamiętajmy, że nawet św. Piotr zaparł się swego Mistrza. Zrobił to ze strachu. Ale chwilę potem zrozumiał swój błąd i gorzko zapłakał… Dlatego nie bójmy się! Stańmy do walki z własnym strachem, wstydem czy obojętnością. Nasza zdecydowana postawa doda innym odwagi i nakłoni ich do odważnego wyznania wiary w Jezusa Chrystusa. Jak można włączyć się do tej akcji? Zamawiając brelok i nosząc go w widocznym miejscu, a także wypełniając przynajmniej jeden duchowy uczynek miłosierdzia dziennie. To niezwykle istotne, żeby to był uczynek miłosierny co do duszy, ponieważ obecnie ­miłosierdzie jest niestety redukowane prawie wyłącznie do jałmużny, związanej z zaspokojeniem materialnych potrzeb człowieka. Może jesteś zaskoczony, Drogi Czytelniku, i masz wątpliwości, o jakie uczynki chodzi. Pozwól więc, że je przypomnimy w formie mini-poradnika. Niech to będzie nasza broń…  Napominaj grzeszących Jeśli ktoś otwarcie atakuje w Twojej obecności Kościół katolicki albo publicznie zachęca do grzechu, upomnij go. Nawet gdyby Cię to naraziło na drwiny i szykany innych osób, nie wstydź się. Dzięki Twojej zdecydowanej postawie taka osoba ma szansę na nawrócenie. Pouczaj nieumiejętnych Wielokrotnie słyszałeś rozmaite kłamstwa na temat prawd wiary czy Bożych przykazań. Osoby rozpowszechniające takie informacje to bardzo często ofiary religijnej ignorancji, które swoje „poglądy” zaczer­pnęły ze źródeł antychrześcijańskich. W takich przypadkach jasno wyłóż prawdy wiary albo Boże przykazania. To może być dla nich wielka pomoc duchowa.   Udzielaj dobrych rad wątpiącym Spotykasz ludzi, którzy wątpią w istnienie Boga, a nawet sens swojego życia? Reaguj! Często wystarczy pokazać im perspektywę, że jest się kimś niepowtarzalnym, stworzonym na obraz i podobieństwo Boże, a celem życia jest osiągnięcie zbawienia. Wątpliwości zazwyczaj są efektem rozczarowań, że życie nie jest tak idealne, jakbyśmy tego pragnęli… Pocieszaj strapionych Masz kontakt z ludźmi, którzy wpadli w depresję… W takich przypadkach życzliwe słowo wsparcia, przyjacielska rozmowa albo wspólne wyjście na kawę lub herbatę, mogą przyczynić się do podniesienia tej osoby na duchu. Cierpliwie znoś krzywdy Otwarte przyznawanie się do Pana Jezusa nie chroni przed ludzką złością. Znajdą się tacy, którzy będą z Ciebie szydzić. W takich sytuacjach zachowaj spokój. Stań ponad tym wszystkim. Nie oznacza to, że masz zrezygnować z prawa do obrony słownej czy fizycznej, ale broniąc się nie ulegaj negatywnym emocjom, które taka sytuacja w Tobie może wywołać. Chętnie daruj urazy Wyrządzona krzywda pozostawia często uraz i niechęć do osoby, która ją wyrządziła. Jeżeli jej nie przebaczysz, to jad goryczy cały czas będzie Cię zatruwał. Nie zawsze musisz się z tą osobą bratać, jeśli jednak w głębi duszy jej przebaczysz, uwolnisz się od zła, a może nawet pomożesz jej się nawrócić. Módl się za żywych i umarłych Ten uczynek możesz spełniać zawsze i wszędzie. Wybierz sobie w duchu jedną osobę, o której wiesz, że jest wrogo nastawiona do wiary katolickiej i odmawiaj codziennie np. Koronkę do Bożego Miłosierdzia w intencji jej nawrócenia. Wytrwała modlitwa czyni cuda! W sytuacjach szczególnego epatowania złem odmawiaj też Różaniec oraz egzorcyzm do św. Michała Archanioła. BB
 >
Zmartwychwstaniemy!
Przekazałem wam na początku to, co przejąłem; że Chrystus umarł – zgodnie z Pismem – za nasze grzechy, że został pogrzebany, że zmartwychwstał trzeciego dnia, zgodnie z Pismem; i że ukazał się Kefasowi, a potem Dwunastu, później zjawił się więcej niż pięciuset braciom równocześnie(…) Potem ukazał się Jakubowi, później wszystkim apostołom. (…) Jeżeli zatem głosi się, że Chrystus zmartwychwstał, to dlaczego twierdzą niektórzy spośród was, że nie ma zmartwychwstania? Jeśli nie ma zmartwychwstania, to i Chrystus nie zmartwychwstał. A jeśli Chrystus nie zmartwychwstał, daremne jest nasze nauczanie, próżna jest także wasza wiara. (…) Jeżeli tylko w tym życiu w Chrystusie nadzieję pokładamy, jesteśmy bardziej od wszystkich ludzi godni politowania. Tymczasem jednak Chrystus zmartwychwstał jako pierwszy spośród tych, co pomarli. Ponieważ bowiem przez człowieka [przyszła] śmierć, przez człowieka też [dokona się] zmartwychwstanie. I jak w Adamie wszyscy umierają, tak też w Chrystusie wszyscy będą ożywieni, lecz każdy według własnej kolejności. Chrystus jako pierwszy, potem ci, co należą do Chrystusa, w czasie Jego przyjścia. Wreszcie nastąpi koniec, gdy przekaże królowanie Bogu i Ojcu i gdy pokona wszelką Zwierzchność, Władzę i Moc. Trzeba bowiem, ażeby królował, aż położy wszystkich nieprzyjaciół pod swoje stopy. Jako ostatni wróg, zostanie pokonana śmierć. (…) Nie łudźcie się! Wskutek złych rozmów psują się dobre obyczaje. Ocknijcie się naprawdę i przestańcie grzeszyć! Są bowiem wśród was tacy, co nie uznają Boga. Ku waszemu zawstydzeniu to mówię! Lecz powie ktoś: A jak zmartwychwstają umarli? W jakim ukazują się ciele? O, niemądry! Przecież to, co siejesz, nie ożyje, jeżeli wprzód nie obumrze. (…) Nie wszystkie ciała są takie same: inne są ciała ludzi, inne zwierząt, inne wreszcie ptaków i ryb. Są ciała niebieskie i ziemskie, lecz inne jest piękno ciał niebieskich, inne – ziemskich. (…) Podobnie rzecz się ma ze zmartwychwstaniem. Zasiewa się zniszczalne – powstaje zaś niezniszczalne(…) Jeżeli jest ciało ziemskie powstanie też ciało niebieskie. (…) Oto ogłaszam wam tajemnicę: nie wszyscy pomrzemy, lecz wszyscy będziemy odmienieni. W jednym momencie, w mgnieniu oka, na dźwięk ostatniej trąby – zabrzmi bowiem trąba – umarli powstaną nienaruszeni, a my będziemy odmienieni. Trzeba, ażeby to, co zniszczalne, przyodziało się w niezniszczalność, a to, co śmiertelne, przyodziało się w nieśmiertelność. A kiedy już to, co zniszczalne, przyodzieje się w niezniszczalność, a to, co śmiertelne, przyodzieje się w nieśmiertelność, wtedy sprawdzą się słowa, które zostały napisane: Zwycięstwo pochłonęło śmierć. Gdzież jest, o śmierci twoje zwycięstwo? (…) Bogu niech będą dzięki za to, że dał nam odnieść zwycięstwo przez Pana naszego Jezusa Chrystusa. Przeto, bracia moi najmilsi, bądźcie wytrwali i niezachwiani, zajęci zawsze ofiarnie dziełem Pańskim, pamiętając, że trud wasz nie pozostaje daremny w Panu. Fragmenty 1 listu św. Pawła Apostoła do Koryntian; 15:3-58, Biblia Tysiąclecia
 >
 >
 >
numer 95 lipiec-sierpień
Kongres Apostołów Fatimy
Przymierze z Maryja okladka numeru Nadchodzi czas sierpniowych pielgrzymek do sanktuariów maryjnych. To doskonała okazja, by przekonać się o prawdziwości słów kardynała Stefana Wyszyńskiego: Polacy są narodem pielgrzymów, który można poznać wtedy, gdy zobaczymy, jak się modli przed swoją Królową – Maryją. Rozmodlone tłumy wiernych na Jasnej Górze, w Licheniu, Kalwarii Zebrzydowskiej, Kodniu i w wielu innych sanktuariach, potwierdzają słowa Prymasa Tysiąclecia. W tych świętych miejscach vije serce katolickiej Polski!

 >
 
Maryja listy od przyjaciol Kochana Redakcjo! Dziękuję Wam za „Przymierze z Maryją”, które otrzymuję regularnie. Bardzo je cenię za wartościowe artykuły zmuszające do refleksji, ale też podnoszące na duchu i umacniające w wierze. Dzięki Wam zaczęłam częściej modlić się na różańcu, który bardzo mi pomógł w mojej chorobie. W ubiegłym roku stwierdzono u mnie raka trzustki. Mimo tego, że diagnoza była druzgocąca, zaufałam Matce Bożej i chwyciłam właśnie za różaniec. Modliłam się też do świętej Rity i Matki Bożej Uzdrowienie Chorych. Po dwóch miesiącach, będąc na badaniu kontrolnym, prześwietlenie wykazało, że guza nie ma. To był cud, który utwierdził mnie w przekonaniu, że gdy szczerze zawierzy się Matce Bożej i Jej Synowi, wszystko jest możliwe. Pozdrawiam Was gorąco Danuta     Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus! Chciałabym serdecznie podziękować za to, że za Państwa pośrednictwem mogę podarować jakże piękne lilie Fatimskiej Matce Bożej! Pragnę też zapewnić o swojej pamięci i wsparciu duchowym dla Instytutu i osób, które robią tak wiele dobrych rzeczy dla innych, pomagając im wychodzić z różnych życiowych problemów, wspierając duchowo, służąc pomocą na rozmaite sposoby. Na pewno nie jest to łatwa posługa, wymagająca wielu wyrzeczeń i ogromnie się cieszę, że są takie osoby! Chwała Wam za to! A co do „Przymierza z Maryją”, to cieszę się, że jest przede wszystkim lekturą duchową nawiązującą do tradycji i kultury, i że nie skupia się na polityce. Modlę się za Was i życzę Wam wszystkiego dobrego! Pozdrawiam serdecznie. Szczęść Boże! Wasza Czytelniczka     Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus! Przesyłam serdeczne pozdrowienia dla wszystkich pracowników, wolontariuszy oraz osób działających w Instytucie Ks. Piotra Skargi. Dziękuję za każdą przesyłkę, jaką dostaję. Widać bardzo duży trud, wysiłek oraz rzetelność, które są włożone w przygotowanie Waszych publikacji. Niestety, mało jest wartościowych publikacji na rynku, nad czym ubolewam. Tym bardziej doceniam to, co dostaję. Maj 2017 r. jest czasem szczególnym, ponieważ świętujemy 100-lecie Objawień w Fatimie. Pragnę pozdrowić całą duchową rodzinę, jaką tworzą Apostołowie Fatimy. Zawsze gdy dostanę „Przymierze z Maryją”, w pierwszej kolejności czytam „Słowo Kapłana”. Buduje mnie to i umacnia w moim trudnym życiu. Serdeczne „Bóg zapłać” za Waszą obecność. Życzę wszystkim wielu łask Bożych, uśmiechu, dobroci i pokoju serca. Niech Zmartwychwstały Pan zawsze nas prowadzi i umacnia w dobrym. Stały Czytelnik Adam     Droga Redakcjo! Jestem wdzięczna za każde wzruszenie i dobro z Waszej strony. Cieszę się, że Wasze działania skupione są tak mocno wokół Maryi. Jestem Jej wielką czcicielką. Ratowała mnie i ratuje w wielu trudnych sytuacjach. Ocaliła mojego synka 13 lipca 1983 roku, gdy mając 1,5 roku wpadł do studzienki kanalizacyjnej i o mały włos nie utonął. To był cud. Nigdy nie zdołam się za to odwdzięczyć… Bardzo się cieszę, że jestem w Apostolacie Fatimy, to dla mnie duże wsparcie w tym moim niełatwym życiu. Opiekuję się mężem chorym na Alzheimera, i choć jest ciężko, to jakoś z Bożą pomocą daję radę. Jeszcze raz dziękuję za wszystkie Wasze wspaniałe akcje w obronie Wiary, Ojczyzny, Rodziny. Szczęść Wam Boże! Pozdrawiam serdecznie Wdzięczna Jadwiga     Szczęść Boże! Pragnę podzielić się z Państwem i Czytelnikami świadectwem otrzymanej łaski za wstawiennictwem św. Rity. Moja synowa, Marta, zawsze modliła się o córkę Ritę. Na świat przyszedł pierwszy wnuk Jakub, drugi Joachim i wreszcie Rita, która dziś ma 4 lata. Gdy się urodziła, dostała 1 punkt w skali Apgar, nie dawano jej żadnych szans na przeżycie. Zaczęliśmy szturm do św. Rity, Matki Najświętszej i Pana Jezusa. I zostaliśmy wysłuchani. Wnuczka jest z nami. Lekarka, która się nią zajmowała, powiedziała, że to cud, że ona żyje. Tak ciężkie przypadki zdarzają się bowiem w tym szpitalu raz na dwa lata. W podzięce za ten dar życia odbyliśmy z mężem pielgrzymkę do Rzymu i do sanktuarium św. Rity w Cascii. Dzięki Bogu wnuczka rozwija się dobrze, jest zdrowa, pięknie mówi. A my modlimy się dalej do św. Rity, powierzając jej opiece całą naszą Rodzinę. Bóg Wam zapłać za propagowanie kultu tej niezwykłej patronki w sprawach trudnych i beznadziejnych. Z wdzięcznością i pozdrowieniami. Bożena Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus! Serdecznie dziękuję za przesłanie mi książeczki Fatimska Pani, a przede wszystkim za umożliwienie złożenia w moim imieniu lilii przed obliczem Matki Bożej w Fatimie. Wielokrotnie zdarzyło się, że w trudnych momentach, gdy potrzebowałam wsparcia, otrzymywałam od Was korespondencję, która dodawała mi otuchy i spokoju wewnętrznego, że aż trudno mi to opisać słowami. Wierzę mocno, że Opatrzność czuwa nade mną. Po dwóch latach walki z rakiem choroba się zatrzymała. Modliłam się o to do Maki Bożej Fatimskiej i Pana Jezusa Miłosiernego, do św. Rity i św. Jana Pawła II oraz patrona chorych na raka – św. Peregryna. Każdego dnia modlę się za Was wszystkich. Gdy pytają mnie, jak sobie daję radę, odpowiadam: moją pomocą jest Różaniec oraz Zioła z Bożej Apteki. Uświadamiam to też moim dzieciom i powtarzam, że modlitwa zawsze powinna być na pierwszym miejscu, bo bez niej ani rusz! Bóg zapłać za całe dobro, którego od Was doświadczyłam. Teresa z Opolskiego  
 >
Ileż cudownych dzieł sztuki pozostawiła nam cywilizacja chrześcijańska! Przykładem tego jest chyba najwspanialsze arcydzieło średniowiecznego złotnictwa zwane Pala d’Oro – Złoty Ołtarz – które znajduje się w weneckiej bazylice św. Marka. Mierząca 3,48 metrów szerokości i 1,40 wysokości nastawa ołtarzowa złożona jest z ponad 80 emaliowanych płytek i krążków, a nadto z figurek oraz z 1300 pereł, 300 szmaragdów, 300 szafirów, 400 granatów i 15 rubinów… W centrum Złotego Ołtarza widzimy naszego Pana Jezusa Chrystusa w stroju bizantyjskiego cesarza. Otoczony jest przez czterech Ewangelistów. Po lewej stronie u góry widnieje św. Marek, po prawej – św. Jan; po lewej na dole – św. Mateusz; po prawej – św. Łukasz. Na pierwszy rzut oka dostrzegamy tutaj różnorodność barw, kształtów i figur. To niezwykły widok. Nie tylko bowiem raduje nasze oczy, ale także wybitnie nastraja nas ku praktykowaniu pobożności. Podziwianie tej cudownej nastawy ołtarzowej przyczynia się nie tylko do kształtowania wrażliwości religijnej, ale także wrażliwości estetycznej wiernych. To jest dzieło Sztuki przez wielkie „S”. Nie możemy bowiem zapominać, że celem sztuki i dzieł artystycznych jest ukazywanie Dobra, Piękna i Prawdy. Te trzy zasady są niezbędne, aby wzbudzić w nas podziw wobec jakiegoś artystycznego dzieła. One powinny też sprzyjać skupieniu i modlitwie. Musimy jednak tutaj zaznaczyć, że jeśli chcemy, by nasz podziw dla dzieła był prawdziwy i przynosił duchowe korzyści, nie możemy się ograniczyć tylko do sfery uczuć. Podziw będzie pełny, jeśli zaangażujemy nasz rozum. Biedna nasza epoka, która już nie jest zdolna do tworzenia pięknych rzeczy. Wystarczy spojrzeć na „dzieła” współczesnej „sztuki”, choćby na architekturę – także sakralną… Był taki okres, który według tego, co pisał Ojciec Święty Leon XIII w encyklice Immortale Dei, wiara kwitła w całej Europie. Wierni, w trosce o chwałę Bożą, przekazywali swoje majątki Kościołowi, finansowali budowę pięknych i bogatych świątyń, które dziś podziwiamy. W ten sposób przyczyniali się również do podniesienia poziomu kultury w społeczeństwie. W dawnych czasach te arcydzieła były dostępne dla wszystkich. Dzisiaj, aby podziwiać takie wspaniałości, jak Złoty Ołtarz, musimy zapłacić kilka euro. A do tego dochodzą różne zagrożenia. Ten artystyczny cud – podobnie jak wiele innych – jest strzeżony przez uzbrojonych strażników, którzy chronią go nie tylko przed kradzieżą, ale też, by nowi barbarzyńcy nie wysadzili go w powietrze. Tym – między innymi – różni się cywilizacja chrześcijańska od współczesnej…   Leonard Przybysz  
 

PISMO POŚWIĘCONE FATIMSKIEJ PANI

Przymierze z Maryja - pismo poświęcone Fatimskiej PaniZ każdym kolejnym numerem "Przymierza z Maryją" bogatsi jesteśmy w doświadczenia i wiemy, że nasze pismo służy pomocą tysiącom rodzin, dla których Maryja jest przewodniczką i opiekunką. Trud włożony w tworzenie dwumiesięcznika daje efekty w postaci poszerzenia świadomości moralnej i religijnej naszego narodu.


Najważniejsze tematy, które poruszamy na łamach "Przymierza z Maryją" to:

- kwestia godnego przyjmowania Komunii Świętej
- śmierć, czyściec i modlitwa za dusze w czyśćcu cierpiące, wieczne zbawienie i wieczne potępienie
- objawienia w Fatimie i w Lourdes, nabożeństwo do Najświętszego Serca Pana Jezusa
- objawienia Jezusa Miłosiernego i kult Bożego Miłosierdzia
- szkaplerz święty i związane z nim nabożeństwo
- żywoty i historie świętych
... i wiele innych, wśród których nie brakuje kwestii dotykających kryzysu naszej cywilizacji, takich jak kondycja współczesnych rodzin, czy też walka o życie nienarodzonych

MARYJA I "PRZYMIERZE"

Maryja i Przymierze, czyli od niewielkiego biuletynu do kolorowego, popularnego dwumiesięcznikaCZYLI OD NIEWIELKIEGO BIULETYNU DO KOLOROWE-
GO, POPULARNEGO DWU-
MIESIĘCZNIKA...


Kiedy w październiku 2001 roku wydrukowaliśmy pierwszy numer „Przymierza z Maryją”, niewiele osób dawało nam szanse na „sukces”. Sceptyków lub pesymistów co do naszej misji było więcej niż optymistów. Dziś jednak chyba nie ma wątpliwości – 280 000 rodzin, które otrzymują pismo, to najlepszy dowód na to jak ważny i potrzebny jest nasz dwumiesięcznik.

Nasze pismo przeszło długą drogę – od czarno-białego biuletynu do kolorowego pisma, z którego opinią liczą się katolicy – duchowni i świeccy. Wiele się zmieniło, z wyjątkiem jednego – od początku stronę tytułową „Przymierza z Maryją” zdobi wizerunek Matki Bożej Fatimskiej. Maryja daje nam pomoc, którą czujemy na każdym kroku. I Jej też zawierzamy nasze pismo, z wiarą oczekując triumfu Jej Niepokalanego Serca!

prezent
 
Copyright © by STOWARZYSZENIE KULTURY CHRZEŚCIJAŃSKIEJ IM. KS. PIOTRA SKARGI
 
...