Bunkier wypełniony modlitwą


Po ludzku patrząc – poniósł klęskę. Śmierć głodowa w obozowym bunkrze dla tak aktywnego człowieka – kapłana, misjonarza, wynalazcy, wydawcy, wizjonera zafascynowanego nowinkami technicznymi: radiem, kinem, lotnictwem, astronomią; twórcy największego przed wojną klasztoru na świecie, patrząc tylko z perspektywy ziemskiej – wydaje się być porażką... Nic bardziej mylnego! W dzieciństwie św. Maksymilian miał wizję, podczas której Maryja ofiarowała mu dwie korony – białą, symbolizującą czystość, i czerwoną – męczeństwo. Z miłością przyjął obie. Jego męczeńska śmierć za Franciszka Gajowniczka jest więc – patrząc z tej perspektywy – zwieńczeniem czystego, pełnego poświęceń życia a także gorącej miłości do Chrystusa i Niepokalanej, dla Których chciał zdobywać dusze.

* * *.

Ostatnia droga, wiodąca do chwały ołtarzy, rozpoczęła się 17 lutego 1941 roku. Św. Maksymilian został przewieziony na osławiony warszawski Pawiak, gdzie spędził trzy miesiące. 25 maja 1941 roku wywieziono go do obozu koncentracyjnego w Auschwitz. Odtąd był już dla okupantów bezimiennym numerem 16 670, przydzielonym do komanda „krwawego Krotta”... 

W lipcu 1941 roku z obozu uciekło trzech więźniów. W ramach kary, z bloku czternastego – do którego należał jeden .z uciekinierów – kierownik obozu Karl Fritzsch losowo wybrał dziesięciu więźniów na śmierć głodową. Nagle jeden z „wylosowanych” – Franciszek Gajowniczek – wybuchnął krzykiem rozpaczy.

Całą scenę widział św. Maksymilian, który stał w szeregu, pominięty przez „selekcjonera” Fritzscha. Zrozumiał, że nadszedł moment otrzymania z rąk Niepokalanej zapowiedzianej czerwonej korony męczeństwa. Białą już miał – wytrwał w czystości... 

Wystąpił więc z szeregu, zbliżył się do lagerführera i usiłował ucałować jego rękę. Ten, zdziwiony, zapytał tłumacza:

– Czego on chce?
 

Ojciec Kolbe wskazał ręką na Gajowniczka, wyrażając chęć pójścia za niego do bunkra głodowego.

- Dlaczego? – zapytał Fritzsch.

- On ma żonę i dzieci, ja jestem sam –
odpowiedział Maksymilian.

- Zawód?

- Ksiądz katolicki
.

Kierownik obozu nie dowierzał temu, czego był świadkiem. Szybko się jednak opanował.

– Zgadzam się!
 – rzucił szorstko. 

Ojciec Kolbe poszedł do Bloku Śmierci nr 13 (po zmianie numeracji – nr 11). Odtąd bunkier stał się przybytkiem Bożej chwały – wypełnionym modlitwą i nabożnymi pieśniami. Przyzwyczajony do głodu o. Kolbe przeżył tam bez jedzenia i picia dwa tygodnie! Wreszcie w wigilię Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny oprawcy dobili go zastrzykiem fenolu. Najwierniejszy Rycerz Niepokalanej odebrał od Swej Królowej laur zwycięstwa...

* * *

Franciszek Gajowniczek był „apostołem” św. Maksymiliana do końca swojego długiego życia. Zmarł w Brzegu 13 marca 1995 roku w wieku 94 lat. Pochowany został na cmentarzu zakonnym w Niepokalanowie.
BB
 

Egzorcyzmy
Ojciec Gabriel Amorth z Towarzystwa Kapłańskiego św. Pawła (pauliści) w Rzymie jest dobrze znany we Włoszech jako egzorcysta, dziennikarz i autor książek o Matce Bożej. Jego program, nadawany w tamtejszej katolickiej rozgłośni radiowej, dociera do 1 700 000 słuchaczy.
Lepanto - bitwa, która uratowała Europę
Gdy olbrzymie zastępy Turków usiłowały narzucić prawie całej Europie jarzmo przesądu i barbarzyństwa. Wtedy to Najświętszy Pasterz św. Pius V, pozyskawszy chrześcijańskich władców do wspólnej obrony, jak najusilniej starał się przede wszystkim, by najpełni
Najważniejsza data w naszej historii
Z ks. prof. dr. hab. Jackiem Urbanem z Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie rozmawia Łukasz Karpiel.   Księże Profesorze, czym było przyjęcie Chrztu przez Mieszka I? Czy od tego czasu możemy mówić o narodzie Polskim? – Przyjęcie Chrztu przez Mieszka&
Fatima ciągle aktualna
Odejście ostatniego ze świadków zamyka pewną epokę w historii Fatimy - "epokę ostrzeżeń" - i otwiera nową: epokę urzeczywistnienia się końcowych epizodów zapowiedzianych w Cova da Iria 13 lutego w skromnej i surowej celi Karmelu w Coimbrze, oczy siostry Łucji
Współuczestnicy Chrystusowej Męki
Podczas jednej z mistycznych wizji, św. Ojciec Pio z Pietrelciny usłyszał od Chrystusa te słowa: Mój synu, nie wierz w to, że moja agonia trwała tylko trzy godziny. Ona nadal trwa i będzie trwała do końca świata ze względu na Dusze, które bardzo umiłowałem.
Pismo poświęcone Fatimskiej Pani
Jak ten czas szybko płynie… Wkraczamy w dziesiąty rok naszej działalności, wydając 50. numer „Przymierza z Maryją”. Nasze pismo przeszło długą drogę – od czarno-białego biuletynu do kolorowego pisma, z którego opinią liczą się katol
Mocni w wierze przeciwstawiajmy się Złemu
Opętania, nawiedzenia, nękania, pakty diabelskie... Dla wielu współczesnych brzmi to jak wspomnienia z „ciemnego Średniowiecza” albo jak fragmenty bajki o Panu Twardowskim. Prawda jest jednak brutalna – coraz więcej osób, zwłaszcza młodych, potrzebuje pomocy nie tyle psychiatry, co eg
 
Copyright © by STOWARZYSZENIE KULTURY CHRZEŚCIJAŃSKIEJ IM. KS. PIOTRA SKARGI
 
...