Na Górze Tabor

Niedościgniony mistrz Fra Angelico przedstawił na jednym ze swych fresków scenę Przemienienia Pańskiego na Górze Tabor, która to scena – wedle Ewangelii – miała miejsce w obecności świętych apostołów: Piotra, Jakuba i Jana. Pismo Święte mówi nam, że podczas przemienienia Pana Jezusa, z Nieba rozległ się głos: To jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie, Jego słuchajcie!

W tym nadzwyczajnym wydarzeniu odmalowanym przez dominikańskiego artystę, naszą uwagę od razu zwraca lęk, jakiego doznali apostołowie w obliczu nieziemskiego blasku promieniującego od Boskiej Osoby Chrystusa. Nie mieli odwagi skierować ku Niemu swych oczu, z powodu wielkiego majestatu, jaki został im objawiony. Według słów Ewangelii, po obu stronach Chrystusa stali Mojżesz i Eliasz, rozmawiając ze Zbawicielem na temat zbliżającej się Jego męki. Mojżesz reprezentował w tej scenie prawo, zaś Eliasz proroków.
Według niektórych komentatorów Ewangelii, Chrystus przemienił się na oczach apostołów m.in. z tego powodu, aby ich wiara nie zachwiała się w godzinie próby i prześladowania, jakie miały nadejść w przyszłości.
Wszystko w tej scenie pełne jest symboliki. I tak według niektórych interpretatorów fakt, że Pan Jezus prowadził ich na szczyt góry, aby tam w ich obecności się przemienić, znaczy, że przywilej kontemplowania Boga i uczestniczenia w radości Przemienienia jest zarezerwowany dla tych, którzy długo i wiernie towarzyszyli Mistrzowi.

Niektórzy mówią, że cała droga do tego miejsca trwała sześć długich i męczących dni (od Gór Hermonu do Góry Tabor). Innym aspektem symbolicznym, podkreślanym przez różnych teologów, jest osiągnięcie światła wewnętrznej przemiany poprzez konieczne praktykowanie ascezy – w tym wydarzeniu wyrażone przez trudne wspinanie się pod górę.

Ewangelia opowiada również, że św. Piotr choć przestraszony i zmieszany, był jednocześnie tak uszczęśliwiony atmosferą, jaka panowała w tym miejscu, że chciał tam zostać, sugerując nawet postawienie trzech namiotów: dla Pana Jezusa, Mojżesza i Eliasza. Ale ta chwila nie mogła trwać długo, ponieważ aby dostąpić wiecznej chwały, trzeba przejść przez Kalwarię za przykładem naszego Pana i Mistrza. Dlatego, jak trafnie stwierdza wielka św. Tereska od Dzieciątka Jezus: Żyć miłością nie znaczy wcale rozbijać namiot na szczycie Taboru, ale z Jezusem wspinać się na Kalwarię i patrzeć na Krzyż jako na skarb jedyny!…
Święto Przemienienia Pańskiego zostało ustalone w Kościele na 6 sierpnia przez papieża Kaliksta III w 1456 roku w podziękowaniu za zwycięstwo wojsk chrześcijańskich nad muzułmanami pod Belgradem, ale było ono obchodzone w Kościele Wschodnim już od VI wieku.

Leonard Przybysz


 

Próba generalna
Chór kapelmistrzowski zgromadzony na wspólnej próbie, tuż przed uroczystościami w kościele. Do głosów chłopców ubranych w czerwone sutanny i białe komże, skupionych przed organami, dołączają głosy mężczyzn stojących wyżej, plecami do ściany, ubran
Dwa światy
Spacerując po centrum Wiednia pośród sklepów i wielkiego ruchu pieszych mój znajomy trafił na witrynę, na której wyeksponowano album z pięknymi ilustracjami typowych strojów austriackich. Nie mógł się oprzeć, aby nie kupić tego wydawnictwa. Chcia
Sacrum i "sacrum"
Patrząc na tę neogotycką katedrę, nie można nie czuć ulgi, jeśli zestawimy ją z nowoczesnymi kościołami budowanymi mniej więcej od lat 50-tych ubiegłego wieku aż do dzisiaj. A przecież jeszcze w XIX wieku pojawił się zdrowy ruch powrotu do stylu gotyckiego, właściw
Mała droga dla słabych dusz
Na zdjęciu obok widzimy ośmioletnią świętą Tereskę od Dzieciątka Jezus. Patrzymy na dziewczynkę pełną wdzięku, na twarzy której widoczna jest dziecięca niewinność. Można też powiedzieć, że chociaż jest jeszcze dzieckiem, posiada duszę zdolną poznawać sprawy wyższe. Jej wzrok
Urok choinki
Kiedy myślimy o Świętach Bożego Narodzenia naszą wyobraźnię, obok stajenki betlejemskiej, porusza zawsze rozświetlona, pełna kolorowych baniek, świecidełek i słodyczy choinka. Ileż cudownych wspomnień z dzieciństwa przywodzi na myśl drzewko tak nierozerwalnie związane z symboliką B
Nadzwyczajny adwokat
Mała, urocza dziewczynka o jasnych falistych włosach stoi w kącie pokoju oparta o ścianę. Ociera łzy, trzymając głowę wspartą na małych rączkach. Rodzice wymierzyli jej karę za jakieś przewinienie. Obok dziewczynki na parkiecie leży porzucona lalka. Jej ułożenie i odrzucenie wyraża
Moje niepokalane serce zatriumfuje!
Na zdjęciu obok widzimy piękną figurę Niepokalanej Dziewicy Maryi, czczonej w karmelitańskim kościele w stolicy Argentyny Buenos Aires. Nam, biednym grzesznikom, obciążonym wieloma wadami, bardzo trudno jest sobie wyobrazić i wyrazić w odpowiednich słowach nadzwyc
 
Copyright © by STOWARZYSZENIE KULTURY CHRZEŚCIJAŃSKIEJ IM. KS. PIOTRA SKARGI
 
...