Ślub w ostatniej chwili


Patrząc na ten obraz, zdajemy sobie sprawę, że namalowana na nim sypialnia z pięknym łożem, baldachimem oraz dywanami należy do arystokratycznej rodziny. Dostrzegamy też, że jesteśmy świadkami sceny naznaczonej głęboką powagą. Mężczyzna w sile wieku dotknięty straszną chorobą wie, że nadeszła jego godzina. Uderzony „piorunującą” łaską Bożą w tej ostatniej chwili decyduje się wyprostować swoje pogmatwane życie rodzinne. Dotychczas bowiem żył w związku niesakramentalnym...

Na drugim planie, po lewej stronie, widać mera miasteczka. Przyszedł, aby potwierdzić ze strony władzy świeckiej legalność zawieranego właśnie związku. Siedzący przy stoliku notariusz za moment poda do podpisania testament panu domu, który zanim umrze, chce podzielić swoje dobra między spadkobierców.

Zwraca uwagę postać księdza, który uroczystym gestem mocą autorytetu Kościoła i w imieniu Chrystusa Pana reguluje w obliczu Bożej sprawiedliwości związek dotąd nielegalny i błogosławi parze małżonków w momencie, gdy konający nakłada obrączkę na palec żony.

W środku wielkiego bólu rozdzielenia spowodowanego nadchodzącą śmiercią możemy mimo to wyobrazić sobie ogromną ulgę, którą odczuwa żona – wkrótce wdowa – widząc swoją rodzinną sytuację uregulowaną przed Bogiem.

Na twarzach wszystkich innych osób stojących dokoła maluje się powaga wynikająca ze wstrząsającej wymowy tej sceny. Z pewnością zastanawiają się nad własnym losem... Oto jeden ze skutków ceremonii kościelnych wypracowanych w ciągu wieków. Mają one również swoją pedagogiczną stronę, która skłania dusze do dążenia w kierunku nadprzyrodzoności – ostatecznego celu człowieka.

Wobec tej wymownej sceny rozważmy, jaka jest pozycja człowieka w obliczu Bożego miłosierdzia, które nawet w ostatniej chwili zachęca do nawrócenia. Całe lata grzesznego życia mogą być przebaczone w jednej chwili. Co więc tak często skłania człowieka do odrzucenia przebaczenia, które miłosierny Bóg mu ofiaruje? Pewnie złudzenie, że zdąży jeszcze w ostatnim momencie. Ale tu niech będą dla nas przestrogą słowa: Jakie życie, taka śmierć.

Całe życie w grzechu może doprowadzić człowieka do takiej zatwardziałości w złu, że nie będzie się w stanie od niego wyzwolić, chyba że dzięki działaniu naprawdę wielkiej łaski Bożej...

Leonard Przybysz

 

Prawdziwe Oblicze naszego Zbawiciela
Rozważając, jaki był nasz Boski Zbawiciel, może nieraz stawialiśmy sobie pytanie: jak faktycznie wyglądał? To ze wszech miar wskazane rozważanie na okres Wielkiego Postu i zbliżających się Świąt Wielkiej Nocy. Dlatego zamieszczamy zdjęcie oblicza Chrystusa odbite na Całunie Turyńsk
Kocham kadzielnicę, bo kocham Boga...
Duch Świętego Apostolskiego Kościoła Rzymskokatolickiego ujawnia się nie tylko w jego nauce, lecz także we wszystkim, co czyni. Aby tę prawdę pojąć, potrzeba zrozumienia katolickiego ducha, bez którego nie można w pełni poznać i zrozumieć Świętej Matki Kościo
Rozważania o rodzinie i nierówności
Jakąż radość wywołuje w nas widok uwiecznionej na tym obrazie wielopokoleniowej rodziny. Taka familia była kiedyś czymś zupełnie normalnym. Ale także to pełne ciepła otoczenie budzi w nas zachwyt – piękny salon, meble i obrazy dobrej jakości, bogate zasłony, dywan abs
Duch chrześcijański i duch pogański wyrażony w architekturze
ORGANIZACJA Narodów Zjednoczonych (ONZ) jest kamieniem węgielnym współ- czesnego świata. Dlatego gmachy przeznaczone na jej siedzibę powinny wyrażać - przez majestat linii i proporcji wysoką funkcję, do spełniania której są przeznaczone. Nasze zdjęcie na pierwszym pl
W drodze...
Można odnieść wrażenie, że jest to widok zwyczajnych pól w pobliżu jakiegoś małego miasteczka, które widnieje w tle. Jedynie widok wysokich gór w oddali mógłby pomóc usytuować tę scenę w konkretnym miejscu geograficznym. Nieliczne
Prawdziwa świętość polega na sile ducha, a nie na sentymentalnej miękkości
Prawdziwa świętość polega na sile ducha, a nie na sentymentalnej miękkości Kościół uczy, że prawdziwa i całkowita świętość polega na praktykowaniu cnót w stopniu heroicznym. Zaszczyt wniesienia na ołtarze nie jest dany duszom słabym, przeczulonym, które uciekają
Przypatrzcie się liliom na polu?
Gdy patrzymy na ten obraz, nasza uwaga natychmiast zwraca się ku centralnej postaci – ku uwielbienia godnemu Zbawicielowi, naszemu Panu Jezusowi Chrystusowi. Jego twarz jest poważna i zarazem dobrotliwa, zaś gesty szlachetne. Swe słowa kieruje do uczniów, którzy uważnie Go
 
Copyright © by STOWARZYSZENIE KULTURY CHRZEŚCIJAŃSKIEJ IM. KS. PIOTRA SKARGI
 
...