Triumf św. Tomasza z Akwinu

Przedstawiony tutaj obraz Triumf św. Tomasza z Akwinu, autorstwa włoskiego malarza Benozzo Gozzolli, jest podzielony na trzy części.


W jego górnej części widnieje Chrystus Pan, a pod nim napis po łacinie: Dobrze pisałeś o mnie, Tomaszu. Zgodnie z Tradycją, te słowa usłyszał od Zbawiciela św. Tomasz, modląc się pewnego dnia pod krucyfiksem. W tej części obrazu poniżej widzimy św. Pawła i Mojżesza, a jeszcze niżej – czterech Ewangelistów.


Druga, centralna scena przedstawia siedzącego św. Tomasza, trzymającego w ręku swoje najważniejsze dzieło Summa contra gentiles (Summa przeciw poganom, zwana także Summą filozoficzną). Któż towarzyszy Doktorowi Anielskiemu? Dwaj wielcy filozofowie starożytności. Po lewej stronie widzimy Arystotelesa, a po prawej – Platona. U stóp św. Tomasza leży pokonany przez jego argumentację słynny filozof muzułmański Awerroes. Głosił on wiele heretyckich tez. Między innymi zaprzeczał istnieniu nieśmiertelnej duszy.


Trzecia część – przedstawiona najniżej – ukazuje siedzącego po lewej stronie papieża Jana XXII w czasie uroczystej przemowy z 14 lipca 1323 wygłoszonej do duchowieństwa, przełożonych zakonów, teologów, moralistów, filozofów i wiernych. Z tej okazji papież ogłosił, że doktryna św. Tomasza jest prawdziwym blaskiem Kościoła.

Autor obrazu we wspaniały sposób przedstawił chwałę, na którą ze wszech miar zasłużył wielki Doktor Anielski. Możemy stwierdzić, że w XV wieku, pomimo że był już widoczny kryzys kulturalny średniowiecznego chrześcijaństwa, wielu artystów starało się ukazywać w swoich dziełach to, co powinno charakteryzować sztukę, to znaczy przenikające się wzajemnie Jedność, Dobro, Prawdę i Piękno.

Niestety, ze smutkiem musimy stwierdzić, że w naszych – pogrążonych w relatywizmie – czasach, nie to jest główną troską artystów…


W wielu współczesnych środowiskach katolickich pochwała św. Tomasza nie jest mile widziana. Nawet mówi się, że jest to manifestacja intelektualnego zacofania itd. A przecież św. Tomasz z Akwinu – który dziś jest spychany na margines teologii – przez wieki uważany był za „szczególne światło” w Kościele.

Oto niektóre przykłady wypowiedzi papieży na temat Doktora Anielskiego.

Bł. Pius IX: Nie ma prawdy, której św. Tomasz by nie ujął, ani błędu, którego by nie niszczył.


Ojciec Święty Leon XIII, zwany papieżem św. Tomasza i Różańca, wyraził głębokie przekonanie i wolę, aby umysły były prowadzone według doktryny św. Tomasza, a serce przez Różaniec; tzn. aby prowadzić błądzącą ludzkość na drogę Prawdy i prawdziwego Życia według tych dwóch wyjątkowo skutecznych sposobów zbawienia.

A święty papież Pius X w motu proprio Doctoris Angelici z 29 czerwca 1914 roku twierdził autorytatywnie: Fundamentalne zasady filozofii św. Tomasza nie mogą być traktowane jedynie jako zwykłe opinie, lecz jako podstawa, na której się opiera cała nasza wiedza czy to ludzka, czy boska. (…) Jeśli odrzucimy albo zniekształcimy te zasady, to młodzi seminarzyści w końcu nie będą rozumieć nawet kościelnej terminologii o dogmatach naszej wiary. I trochę dalej papież ostrzegał: Smutne doświadczenie uczy nas, że szczególnie w tych czasach ci, którzy od świętego Tomasza się dystansują, w końcu dokonują aktu apostazji z Chrystusowego Kościoła.

Święty Tomaszu z Akwinu, módl się za nami!

Leonard Przybysz

 

Społeczeństwo organiczne
Typowa scena z XIX-wiecznego Rzymu – miasta pełnego życia, którego historia sięga paru tysięcy lat. Wiecznego Miasta, które przypomina nam w sposób niemal namacalny dzieje męczenników chrześcijańskich i Watykanu – siedziby Papiestwa.
Idzie Sędzia Sprawiedliwy?
Są niekiedy momenty i wydarzenia, które tak mocno przemawiają do naszej duszy, że nie jesteśmy w stanie znaleźć wystarczających słów dla ich opisania. To coś więcej niż tylko wrażenie, to rzeczywistość nadprzyrodzona, która uwidacznia się w szczeg
Prawdziwa świętość polega na sile ducha, a nie na sentymentalnej miękkości
Prawdziwa świętość polega na sile ducha, a nie na sentymentalnej miękkości Kościół uczy, że prawdziwa i całkowita świętość polega na praktykowaniu cnót w stopniu heroicznym. Zaszczyt wniesienia na ołtarze nie jest dany duszom słabym, przeczulonym, które uciekają
Nauczanie w Świątyni
Ten piękny obraz wielkiego Giotta di Bondone pochodzi z początku XIV wieku. Obraz, na którym zaobserwować można już pewne cechy stylu renesansowego, w genialny sposób przedstawia scenę odnalezienia Pana Jezusa w Świątyni Jerozolimskiej. Chrystus Pan jest tu postacią ce
Koronacja Maryi według mistrza Fra Angelico
 Gdy patrzymy na obraz Koronacja Maryi autorstwa błogosławionego Fra Angelico, trudno ukryć podziw dla talentu dominikańskiego artysty! Obraz mistrza wzbudza w nas wewnętrzną radość. Spróbujmy ją wyrazić… Centralną postacią tego dzieła jest Chrystus koronujący Swoją
Chrzest Władcy
Przedstawiony tutaj obraz francuskiego malarza Françoisa‑Louisa Dejuinne’a (1786–1844) robi ogromne wrażenie… Cóż na nim widzimy? Dzieło artysty ukazuje chrzest pogańskiego króla Franków, Chlodwiga, w Boże Narodzenie roku 496. Władca przyjął ten sakrament z rąk bi
Życie na wsi z dwóch punktów widzenia
Jest godzina szósta wieczór. Całodzienny trud dobiegł końca. Szlachetny spokój całej atmosfery oplótł dalekość pól, zapraszając do odpoczynku i skupienia. Złoty zmierzch przeobraził naturę, tak że wszystko lśni w nieokreślonej i łagodnej zadumie o ni
 
Copyright © by STOWARZYSZENIE KULTURY CHRZEŚCIJAŃSKIEJ IM. KS. PIOTRA SKARGI
 
...