Wiosenne odrodzenie


Oto widzimy starego człowieka, który po długiej zimowej chorobie wychodzi po raz pierwszy z domu, aby poczuć pierwsze promienie wiosennego słońca. Jest radosny i olśniony wiosenną atmosferą. Zza jego pleców wyłania się sylwetka podtrzymującej go żony. Dzieci i wnuki otaczają mężczyznę z wielkim szacunkiem, niemal wszystkie zwrócone w jego stronę. Oświetlone słonecznym blaskiem gałęzie drzew rzucają cienie na mury starego domu.

To obraz pełen światła, który nie męczy oczu i daje patrzącemu na niego błogie wytchnienie. Każda z postaci ma nam tu coś do powiedzenia. Dostrzegamy delikatność duszy, wrażliwość, czystość, prostotę i szczęście.

Tytuł obrazu (Odrodzenie do nowego życia) wskazuje na zawsze witalne siły rodziny w społeczeństwie chrześcijańskim, które oparte jest na nierozerwalności małżeństwa, będącej jednym z fundamentów cywilizacji chrześcijańskiej, tak bardzo ­ignorowanym przez współczesne neopogańskie barbarzyństwo.

Doktryna katolicka uczy nas, że nieskończone piękno Boga odbija się w rzeczach, które stworzył, a człowiek jest zaproszony do podziwiania tego piękna, aby zbliżać się do Boga i w ten sposób przygotować się do wiecznej kontemplacji Stwórcy w wieczności. Wszechświat jest olbrzymią księgą, w której Bóg opisuje swoje nieskończone cudowności. W nim każdy stworzony byt ma swoje niepowtarzalne znaczenie, które wskazuje na Stwórcę. Przykładem tego jest autorytet ojca. Najwyższą racją jego bytu nie jest wyżywienie i wychowanie dzieci, ale bycie przedstawicielem Boga dla nich.

Niezależnie od wykształcenia, każdy jest w stanie „czytać” owo piękno Boże opisane w księdze Wszechświata. Wystarczy do tego dusza otwarta na podziw. Podziwianie zaś rzeczy, które codziennie nas otaczają, jest kluczem, który może nam otworzyć bramę do życia bez szarości.

Leonard Przybysz
 

Odbicie Boskiego Piękna w stworzeniu
Trudno jest patrzeć na wiewiórkę i nie zachwycić się. Już sam jej wygląd – taka mała „zabawka” – wzbudza sympatię. Skąd pochodzi ten zachwyt? Odpowiedź daje nam doktryna katolicka, która uczy, że wszystkie stworzone rzeczy w mniejszym lub w większym stopniu odbij
Pokarm dla duszy i ciała
Drogi Czytelniku, jakie masz odczucia, patrząc na tę fotografię? Może chciałbyś w tym miejscu spędzić urlop, wędrować po górach a później delektować się wykwintną kuchnią i dobrym winem? Dla wielu byłby to pewnie szczyt marzeń. Ale spróbujmy wznieść się wyżej i… kontemplowa
Na Górze Tabor
Niedościgniony mistrz Fra Angelico przedstawił na jednym ze swych fresków scenę Przemienienia Pańskiego na Górze Tabor, która to scena – wedle Ewangelii – miała miejsce w obecności świętych apostołów: Piotra, Jakuba i Jana. Pismo Święte mówi nam, że podczas przemienienia Pana Je
Światło, które nie gaśnie
Trzej Królowie poszukujący Zbawiciela – urocza scena, o której mówi Pismo Święte, pełna symboliki, światła i poezji, zawiera wielką lekcję dla ludzi wszystkich czasów, ale szczególnie dla naszej epoki, w której tylu błądzi po bezdrożach ż
Katedra w Reims i uśmiechnięty anioł
Katedra Notre-Dame w Reims jest jedną z najpiękniejszych świątyń we Francji, który to kraj dzierży, mimo obecnego rewolucyjnego kryzysu, zaszczytny tytuł „najstarszej córy Kościoła”. Katedra, ściśle złączona z historią tego kraju, została zbudowana w l
Wiosenne odrodzenie
Oto widzimy starego człowieka, który po długiej zimowej chorobie wychodzi po raz pierwszy z domu, aby poczuć pierwsze promienie wiosennego słońca. Jest radosny i olśniony wiosenną atmosferą. Zza jego pleców wyłania się sylwetka podtrzymującej go żony. Dzieci i wnuki otacz
Zakończenie procesji ku czci św. Anny
Tę piękną scenę z końca XIX wieku uwiecznił francuski malarz Alfred Guillou. Widzimy dobiegającą końca procesję z okazji święta św. Anny w Bretanii, na północy Francji, w portowym mieście Concarneau. Na spokojnej morskiej toni żagle mieszają się z proporcami w różo
 
Copyright © by STOWARZYSZENIE KULTURY CHRZEŚCIJAŃSKIEJ IM. KS. PIOTRA SKARGI
 
...