Wiosenne odrodzenie


Oto widzimy starego człowieka, który po długiej zimowej chorobie wychodzi po raz pierwszy z domu, aby poczuć pierwsze promienie wiosennego słońca. Jest radosny i olśniony wiosenną atmosferą. Zza jego pleców wyłania się sylwetka podtrzymującej go żony. Dzieci i wnuki otaczają mężczyznę z wielkim szacunkiem, niemal wszystkie zwrócone w jego stronę. Oświetlone słonecznym blaskiem gałęzie drzew rzucają cienie na mury starego domu.

To obraz pełen światła, który nie męczy oczu i daje patrzącemu na niego błogie wytchnienie. Każda z postaci ma nam tu coś do powiedzenia. Dostrzegamy delikatność duszy, wrażliwość, czystość, prostotę i szczęście.

Tytuł obrazu (Odrodzenie do nowego życia) wskazuje na zawsze witalne siły rodziny w społeczeństwie chrześcijańskim, które oparte jest na nierozerwalności małżeństwa, będącej jednym z fundamentów cywilizacji chrześcijańskiej, tak bardzo ­ignorowanym przez współczesne neopogańskie barbarzyństwo.

Doktryna katolicka uczy nas, że nieskończone piękno Boga odbija się w rzeczach, które stworzył, a człowiek jest zaproszony do podziwiania tego piękna, aby zbliżać się do Boga i w ten sposób przygotować się do wiecznej kontemplacji Stwórcy w wieczności. Wszechświat jest olbrzymią księgą, w której Bóg opisuje swoje nieskończone cudowności. W nim każdy stworzony byt ma swoje niepowtarzalne znaczenie, które wskazuje na Stwórcę. Przykładem tego jest autorytet ojca. Najwyższą racją jego bytu nie jest wyżywienie i wychowanie dzieci, ale bycie przedstawicielem Boga dla nich.

Niezależnie od wykształcenia, każdy jest w stanie „czytać” owo piękno Boże opisane w księdze Wszechświata. Wystarczy do tego dusza otwarta na podziw. Podziwianie zaś rzeczy, które codziennie nas otaczają, jest kluczem, który może nam otworzyć bramę do życia bez szarości.

Leonard Przybysz
 

Teraz o Panie pozwól odejść słudze swemu...
  Kiedy nasz wzrok zostaje oczarowany i porwany przez piękno stworzenia, wówczas jesteśmy jakby wprowadzeni w stan olśnienia i podziwu. Wobec takiej perspektywy, Drogi Czytelniku, którą z dwóch przedstawionych grafik będziesz się bardziej delekt
Górska kontemplacja
Do jakże wspaniałych rozważań skłania nas ten piękny górski pejzaż! Zdjęcie obok przedstawia masyw Watzmann w Alpach Bawarskich. Jak uczy nas Kościół, Wszechmocny Bóg stworzył góry dla Swej chwały oraz po to, by ludzie mogli podziwiać w nich odbicie nieskończonej potęgi i
Chrystus, jedyna nadzieja
Prezentując te zdjęcia chyba nie trzeba nikomu wyjaśniać, że chodzi o pomnik Cristo Redentor (Chrystusa Zbawiciela), który za swój cokół ma górę Corcovado, wyrastającą nad przepiękną brazylijską Zatoką Guanabara w Rio de Janeiro. Jego autorem był
Manifestacja prawdziwej religii
Oto procesja w uroczystość Bożego Ciała w małej wiosce. Geniusz malarza porywa nas umiejętnością odzwierciedlenia w sposób szczególny skupienia, uwielbienia i ducha adoracji wszystkich uczestników tej uroczystości. Uderza zwłaszcza odświętność, ale zarazem skromn
Człowiek i piękno
Jak katolik powinien patrzeć na piękno przyrody i na dzieła sztuki? To bardzo ciekawe pytanie, które czytelnik „Przymierza z Maryją” mógłby postawić patrząc na zamieszczane często w tym dziale ilustracje. Według św. Bonawentury, człowiek powinien posługiwa
Katedra w Orvieto feeria kolorów na gotyckiej fasadzie
Widzimy oto feerię kolorów pokrywających fasadę, która jest w całości gotycka! Chodzi o fasadę słynnej katedry w Orvieto, we Włoszech. Rozeta - jedyna na fasadzie - jest wpisana w kwadrat, który z pewnością nie jest czysto gotycki. Jest w nim
Przedszkole
Henry Geoffroy jest malarzem, którego ulubionym tematem są dzieci i dzieciństwo. Zwróćmy uwagę na bogactwo oraz różnorodność uczuć przedstawionych na tym obrazie. Dzieci, które właśnie umyły ręce, wychodzą na dziedziniec trzymając w rękach małe k
 
Copyright © by STOWARZYSZENIE KULTURY CHRZEŚCIJAŃSKIEJ IM. KS. PIOTRA SKARGI
 
...