Najpewniejsza droga do świętości

Św. Ludwik Maria Grignion de Montfort

Duszo – ty jesteś żywym obrazem Boga, jesteś odkupiona bezcenną Krwią Jezusa Chrystusa, masz się stać w życiu ziemskim tak świętą jak On, a w wieczności tak uwielbioną jak On.

Zdobyć świętość – to powołanie twoje. Do tego muszą zmierzać wszystkie myśli, słowa i uczynki, wszystkie twoje cierpienia i poczynania; inaczej sprzeciwisz się Bogu i nie uczynisz nic, ku czemu cię stworzył i dlaczego cię utrzymuje.

Patrz! Czy to nie dzieło podziwu godne: pył – zmienia się w światłość, śmiecie w czystość, grzech w świętość, stworzenie (poniekąd) w swego Stwórcę, człowiek w Boga! To naprawdę wzniosłe dzieło – powtarzam – chociaż jest trudne samo w sobie i niemożliwe dla samej ludzkiej natury; ale Bóg je spełni przez Swoją nadzwyczajną i niezwykłą łaskę, a stworzenie wszechświata nie jest takim arcydziełem jak dusz uświęcenie.

Jak więc masz postępować, duszo, jakich użyć środków – by wznieść się ku wyżynom, dokąd cię Bóg wzywa? Środki prowadzące do świętości są wszystkim znane. Wszak znajdujemy je w Ewangelii, wyjaśniają je mistrzowie życia duchowego, a święci w czyn wprowadzają; są one niezbędne dla wszystkich, którzy chcą dojść do doskonałości. Oto one: pokora serca, modlitwa nieustanna, umartwienie powszechne, zdanie się na Opatrzność i zgodność z wolą Bożą. Chcąc jednakże dobrze użyć tych środków uświęcenia, potrzeba bezwzględnie łaski Bożej, a łaskę tę otrzymuje każdy w większym lub mniejszym stopniu. Mówię: w stopniu większym lub mniejszym, gdyż Bóg, choć jest nieskończenie dobry, nie udziela wszystkim łask jednakowych, ale daje każdemu łaskę wystarczającą. Dusza wierna łasce wielkiej dokona dzieła wielkiego, dusza działająca z łaską mniejszą czynu mniej doniosłego. Wartość i wielkość łaski, jakiej Bóg udziela a dusza przyjmuje, rozstrzyga o znaczeniu naszych uczynków. Są to zasady niewzruszone.

Chodzi zatem ostatecznie o to, by znaleźć taki środek, którego mocą łatwo można by otrzymać od Boga łaskę potrzebną do świętości. Taki środek istnieje, o nim właśnie chcę cię pouczyć, więc słuchaj: chcąc znaleźć łaskę u Boga, trzeba znaleźć Maryję.

Maryja jedna znalazła dla siebie i dla każdego człowieka u Boga łaskę, jakiej nie otrzymał żaden z patriarchów i proroków, ani w ogóle nikt ze świętych starego zakonu.

Ona dała życie Sprawcy wszelkiej łaski, i dlatego nazywa się „Matką łaski” – Mater gratiae.

Bóg Ojciec, od którego jako ze źródła istotnego płynie każdy dar doskonały, każda łaska, dał Maryi Swego Syna, a tym samym powierzył Jej wszystkie łaski. Uczynił to, według wyrażenia św. Bernarda, w ten sposób, że dał Jej wolę Swoją w Jezusie i przez Jezusa.

Bóg wybrał Ją skarbniczką, zarządczynią i szafarką wszelkich łask i przez Jej ręce przechodzą (jak głosi św. Bernardyn) wszystkie łaski Ojca Przedwiecznego, wszystkie cnoty Jezusa Chrystusa i dary Ducha Świętego. Ona rozdziela je mocą władzy, jaką otrzymała, komu chce, jak, kiedy i ile chce.

Jak w porządku przyrodzonym dziecko musi mieć ojca i matkę, tak w porządku nadprzyrodzonym prawdziwe dziecię Kościoła musi mieć za ojca – Boga, a za matkę – Maryję. Jeśli zaś kto twierdzi, że ma Boga za ojca, a nie żywi prawdziwej dziecięcej miłości dla Maryi, oszukuje siebie i za ojca ma złego ducha. (…)

Maryja otrzymała od Boga szczególną moc i panowanie nad duszami, więc odżywia je łaską i do wzrostu wiedzie w doskonałości. (…) Gdyby ci, których szatan zwiódł, gdyby ci, co zaniedbują prawdziwe nabożeństwo do Matki Boskiej, umieli znaleźć Maryję – przez Maryję poznaliby Jezusa, a przez Jezusa doszliby do Boga. (…) Kto znalazł Maryję, znalazł wszelkie dobro. Wypowiadając to słówko „wszelkie”, nie dopuszczamy żadnych wyjątków, a więc znalazł: łaskę i przyjaźń Boga, moc przeciwko nieprzyjaciołom, prawdę naprzeciw kłamstwu, łatwe zwycięstwo nad trudnościami zbawienia, pogodę i radość w przykrościach życia.
 
 
Fragmenty Tajemnicy Maryi św. Ludwika Marii Grignion de Montfort, Londyn 1966, s. 15-18, 23.
 

Królewska droga krzyża
Tomasz à Kempis Ostre wydają się niektórym słowa: zaprzyj się siebie, weź swój krzyż i naśladuj Jezusa. Ale przecież ostrzejsze będą słowa ostateczne: „Idźcie precz ode mnie, przeklęci, w ogień wieczny”. Kto słucha bez sprzeciwu nakazu krzyża, ten
Ukoronujemy się różami Różańca świętego
Do was, biedni grzesznicy i grzesznice, jeden jeszcze większy grzesznik od was, kieruje te myśli o Różańcu św., aby zachęcić was i zbawić. Bezbożni i grzesznicy zatwardziali wołają nieustannie: Coronemus nos rosis! Ukoronujemy się różami! (Mdr 2, 8). A my nato
Św. Ludwik Maria Grignion de Montfort Wszystko z Maryją Prawdziwe nabożeństwo do NMP
Zechciej więc pamiętać, że zasadnicza praktyka tego nabożeństwa polega na spełnia­niu wszystkich czynności przez Maryję. Daj się Jej prowadzić do Jezusa; odnoś się do Pana naszego nie inaczej, jak za Jej pośrednictwem, bo nigdy Pana Jezusa nie znajdujemy samego, tj. bez Matki Najś
Wyższość Błogosławionej Dziewicy
Św. Bernardyn ze Sieny Błogosławiona Dziewica w naturze swojej pod różnymi względami przewyższa wszystkich innych. Słowo Ave w potrójny sposób wskazuje na tę wyższość. Po pierwsze: pozdrowiona jest słowem Ave, ponieważ jest wolna od owego potrójnego va
AKT WYNAGRODZENIA NAJŚWIĘTSZEMU SERCU PANA JEZUSA
6 lutego mija 250. rocznica ustanowienia przez papieża Klemensa XIII uroczystości Najświętszego Serca Pana Jezusa. Pierwotnie przywilej dotyczył tylko ówczesnego Królestwa Polskiego i jednej Konfraterni Najświętszego Serca w Rzymie. W ten sposób Stolica Apostolska odpowiedziała na Memoria
Krzyż - ucieczka w czasie prześladowań
14 września obchodzimy w Kościele katolickim uroczystość Podwyższenia Krzyża Świętego. Z tej okazji publikujemy piękny i jakże aktualny tekst libańskiego mnicha i mistyka, św. Charbela Makhloufa. Każdy zamek ma klucz, każde drzwi posiadają zamknięcie, które wymaga klucza, żeby
Królować i służyć
O głębokości bogactw, mądrości i wiedzy Boga! Jakże niezbadane są Jego wyroki i nie do wyśledzenia Jego drogi! Kto bowiem poznał myśl Pana albo kto był Jego doradcą? Lub kto Go pierwszy obdarował, aby nawzajem otrzymać odpłatę? Albowiem z Niego i 
 
Copyright © by STOWARZYSZENIE KULTURY CHRZEŚCIJAŃSKIEJ IM. KS. PIOTRA SKARGI
 
...