Wniebowzięcie NMP

 W połowie sierpnia chrześcijanie na Wschodzie i na Zachodzie wspólnie obchodzą uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. (…)

To wydarzenie jest nazywane na Wschodzie jeszcze dzisiaj „Zaśnięciem Matki Bożej”. Starożytna mozaika w bazylice Matki Boskiej Większej w Rzymie, do której inspiracją była właśnie wschodnia ikona Dormitio (Zaśnięcie), przedstawia apostołów, którzy – uprzedzeni przez aniołów o ziemskim kresie życia Matki Jezusa – zgromadzili się wokół łoża Dziewicy. W centrum znajduje się Jezus, który trzyma w ramionach dziewczynkę: to Maryja, która stała się „maluczką” dla Królestwa i prowadzona jest przez Pana do Nieba.

W Ewangelii św. Łukasza w dzisiejszej liturgii czytaliśmy, że w tym czasie Maryja wybrała się i poszła z pośpiechem w góry do pewnego miasta w [ziemi] Judy (Łk 1,39). W tamtych dniach Maryja udała się pośpiesznie z Galilei do miasteczka położonego w pobliżu Jerozolimy, aby odwiedzić swą krewną – Elżbietę. Dzisiaj kontemplujemy Ją wstępującą ku górze Bożej i wchodzącą do niebieskiego Jeruzalem, obleczoną w słońce i z księżycem pod stopami, a na głowie mającą wieniec z gwiazd dwunastu (por. Ap 12,1).

Biblijna stronica Apokalipsy, którą czytamy w liturgii tej uroczystości, mówi o walce między niewiastą a smokiem, między dobrem a złem. Wydaje się, że św. Jan chciał nam przybliżyć na nowo pierwsze wersety Księgi Rodzaju, opowiadające mroczne i dramatyczne dzieje grzechu Adama i Ewy. Nasi praprzodkowie zostali pokonani przez złego; w pełni czasów Jezus – nowy Adam, i Maryja – nowa Ewa, pokonują ostatecznie nieprzyjaciela, i to właśnie jest radością tego dnia! Wraz ze zwycięstwem Jezusa nad złem zostaje także pokonana wewnętrzna i fizyczna śmierć. Maryja pierwsza wzięła w ramiona Syna Bożego – Jezusa, który stał się dzieckiem; teraz jest pierwszą, która znajduje się obok Niego w chwale Nieba.

Dzisiaj świętujemy wielką tajemnicę; to tajemnica, która przynosi nam wszystkim nadzieję i radość, w Maryi widzimy bowiem cel, do którego zmierzają ci wszyscy, którzy potrafią związać swoje życie z życiem Jezusa, którzy potrafią iść za Nim tak, jak szła Maryja. To święto mówi więc o naszej przyszłości, mówi, że my również staniemy u boku Jezusa w radości Boga, i jest dla nas zachętą, abyśmy byli odważni, abyśmy wierzyli, że moc zmartwychwstania Chrystusa może działać także w nas i uczynić nas mężczyznami i kobietami, którzy starają się żyć codziennie jakby już zmartwychwstali, wnosząc światło dobra w ciemności zła istniejącego w świecie.


Ojciec Święty Benedykt XVI

 

 

CUDOWNE WYDARZENIA Z DNIA BOŻEGO NARODZENIA
według św. Bonawentury Doktora Kościoła             Św. Bonawentura, franciszkanin z XIII wieku, otrzymał tytuł Doktora Serafickiego za wzniosłość i klarowność swego nauczania. Jest autorem m.in. Homilii XXI z okazji Bożeg
Uczyń jak Maryja!
Powiedziałem, że Maryja jest pierwszą osobą po Bogu. I znowu powiedziałem, że wobec Boga, mówiącego o sobie: „Jestem, który Jestem” człowiek powinien o sobie mówić i wyznawać: ja jestem, który nic jestem. Tak uczyniła Maryja. Zaledwie przyszła do poznania i samowiedzy (a&
AKT WYNAGRODZENIA NAJŚWIĘTSZEMU SERCU PANA JEZUSA
6 lutego mija 250. rocznica ustanowienia przez papieża Klemensa XIII uroczystości Najświętszego Serca Pana Jezusa. Pierwotnie przywilej dotyczył tylko ówczesnego Królestwa Polskiego i jednej Konfraterni Najświętszego Serca w Rzymie. W ten sposób Stolica Apostolska odpowiedziała na Memoria
Ona zmiażdży głowę węża...
Św. Ludwik Maria Grignion de Montfort Maryja rozkazuje w niebie aniołom i błogosławionym. W nagrodę za Jej głęboką pokorę Bóg dał Jej władzę i posłannictwo, by trony opróżnione przez upadłych skutkiem pychy aniołów obsadzała świętymi. Ta
ŁASKA BOŻEGO NARODZENIA
Św. Teresa od Dzieciątka Jezus Pan zlewał na mnie obfite łaski, chociaż na nie nie zasługiwałam. Miałam wprawdzie żywe pragnienie cnoty, ale ileż niedoskonałości mieszało się do moich uczynków! Nadzwyczajna uczuciowość czyniła mnie nieznośną; wszelkie perswazje b
Św. Jan Maria Vianney Zmartwychwstanie ciał
Wówczas spoczywający w grobach - dobrzy i źli, sprawiedliwi i grzesznicy - przybiorą się na nowo w swoje dawne ciała: morze wyrzuci wszystkie trupy, jakie dotąd pochłonęły jego otchłanie, także ziemia wyda ciała ludzi, którzy od wieków spoczywają w jej łonie. Dusze
Przygotowanie do ostatniej bitwy
O. Wawrzyniec Scupoli, fragmenty Walki duchowej Chociaż całe nasze życie na ziemi jest nieprzerwaną walką (por. Hi 7,1), to jednak najważniejszą bitwę stoczymy w godzinie przejścia do przyszłego życia: kto wówczas upadnie, nigdy się już nie podniesie. Żeby się na
 
Copyright © by STOWARZYSZENIE KULTURY CHRZEŚCIJAŃSKIEJ IM. KS. PIOTRA SKARGI
 
...