Zorganizowanie opisanych w tym dziale spotkań i kampanii było możliwe tylko dzięki hojności naszych Darczyńców.
Odkryj Cud Libanu!
W ramach akcji pt. Odkryj Cud Libanu, propagujemy postać św. Charbela Makhloufa, mnicha libańskiego, kapłana i egzorcysty, który całe życie spędził w klasztorze, modląc się i pokutując. Po śmierci w 1898 roku zasłynął jako skuteczny orędownik. W ramach kampanii wysłaliśmy do naszych Przyjaciół 252 tys. przesyłek zawierających książeczkę autorstwa Marcina Więckowskiego pt. Święty Charbel. Tajemnica pustelnika-cudotwórcy i obrazek Świętego z relikwią. 9 października br. za wszystkich Darczyńców, którzy wsparli naszą akcję datkiem, zostanie odprawiona Msza Święta w klasztorze w Annaya.
Bądźże pozdrowiona, Hostyjo żywa!
Aż 3946 osób wzięło udział w kampanii Bądźże pozdrowiona, Hostyjo żywa, zorganizowanej przez Stowarzyszenie Ks. Piotra Skargi z okazji 700-lecia święta Bożego Ciała w Polsce. Aby pomóc Rodakom w podtrzymaniu pięknego zwyczaju ozdabiania domów, a przez to zamanifestowania swojej wiary w tym uroczystym dniu, postanowiliśmy zaproponować naszym Przyjaciołom zamówienie pięknego wizerunku Najświętszego Sakramentu na delikatnej tkaninie. Zawisł on w oknach i na balkonach polskich domów w dniu 11 czerwca br.
Wsparcie dla ks. abp. Andrzeja Dzięgi
W poprzednim numerze informowaliśmy o akcji zbierania podpisów poparcia dla ks. abp. Andrzeja Dzięgi, zaatakowanego przez redakcję „Tygodnika Powszechnego” i Szymona Hołownię, za obronę przyjmowania Komunii św. do ust. Poparło ją blisko 19 tys. internautów. Ich nazwiska zostały umieszczone w księdze pamiątkowej, która została następnie przekazana na ręce arcybiskupa archidiecezji szczecińsko-kamieńskiej przez prezesa Stowarzyszenia Ks. Piotra Skargi, Sławomira Olejniczaka, oraz wiceprezesa Sławomira Skibę.
Prawdziwe cele ruchu LGBT
23 czerwca br. w serwisie You Tube miała miejsce premiera wyprodukowanego przez portal PCh24.pl filmu Ich prawdziwe cele. Zrealizowany przez red. Łukasza Korzeniowskiego dokument pokazuje historię ruchu LGBT+. Cytując dokumenty i wypowiedzi tęczowych działaczy, autor przedstawił prawdziwe cele i taktykę działania ruchu. Film cieszył się ogromnym zainteresowaniem internautów, dlatego… został zablokowany. Obecnie można oglądać go pod adresem: www.pch24.pl/ich-prawdziwe-cele.
Budujemy kościół w Mińsku
Trzy lata temu Stowarzyszenie Kultury Chrześcijańskiej im. Ks. Piotra Skargi zorganizowało zbiórkę pieniędzy na budowę kościoła dla parafii pw. Bożego Ciała w Mińsku i klasztoru Karmelitów Bosych. Udało się wtedy zebrać blisko 200 000 zł i zakończyć pierwszy etap prac. Ostatnio dowiedzieliśmy się, że do zakończenia inwestycji brakuje jeszcze ok. 250 000 zł na dokończenie instalacji gazowej. Dlatego uruchomiliśmy kolejną zbiórkę. Wszyscy, którzy wesprą to dzieło datkiem, otrzymają od nas wyjątkowe upominki: e-booki pt. Nadzieja w Niepokalanej oraz Hetmanka Kontrrewolucji. Szczegóły na stronie kosciolnabialorusi.pl
„Polonia Christiana” – odsłona 75.
Cud nad Wisłą, którego setną rocznicę właśnie obchodzimy, to temat główny najnowszego wydania magazynu „Polonia Christiana”. Walki z czerwoną zarazą nie toczyliśmy sami, lecz otrzymaliśmy w niej decydujące wsparcie nadprzyrodzone – dowodzi w obszernym eseju Jerzy Wolak.
Niestety, zwycięstwo nie było ostateczne, wskutek czego czerwona zaraza do dziś pojawia się w całej tęczy odmian – o czym ciekawie opowiadają w wywiadach goście magazynu. Jak zwykle nowy numer „Polonia Christiana” zawiera moc treści konserwatywno-katolickiej i kontrrewolucyjnej. Z takiego właśnie punktu widzenia autorzy omawiają niedawne wybory prezydenckie, sytuację po (?) koronawirusie i komunistyczną ruchawkę w Stanach Zjednoczonych.
Film Via Dolorosa
Via Dolorosa – Droga zbawienia to zrealizowany przez Stowarzyszenie Ks. Piotra Skargi film poświęcony miejscom, w których przed dwoma tysiącami lat dokonała się Męka, Śmierć i Zmartwychwstanie Pana Jezusa. Zawiera on refleksje ks. prof. Waldemara Chrostowskiego, wybitnego biblisty i teologa, oraz piękne zdjęcia z Jerozolimy. Należy podkreślić, że obraz powstał dzięki naszym Przyjaciołom, którzy z wielką szczodrością zareagowali na apel o wsparcie produkcji. Do filmu dołączone są rozważania Męki Pańskiej autorstwa ks. prof. Pawła Bortkiewicza TChr. Niniejszym dziękujemy wszystkim 1073 Darczyńcom, którzy ofiarowali łącznie 77 tysięcy złotych, umożliwiając dokończenie dzieła.
Lilie dla Fatimskiej Pani!
Odpowiadając na liczne prośby ze strony naszych Przyjaciół, wznowiliśmy akcję Twoja lilia w Fatimie. Umożliwi ona czcicielom Matki Bożej z całego kraju podarowanie Bogarodzicy pięknego prezentu – białej lilii.
Każdy, kto chce wziąć udział w tej akcji, może to zrobić za pośrednictwem strony internetowej www.lilia.Fatima.pl. Przyjmując datek w wysokości 20 zł, zobowiązujemy się do zakupienia i złożenia 6 października w Państwa imieniu kwiatu białej lilii w Sanktuarium NMP w Fatimie. Każdy, kto włączy się w naszą kampanię, otrzyma też e-book Fatimska Pani.
Róże w sanktuarium św. Rity
Dobiegła końca druga edycja kampanii Twoja róża u świętej Rity w Cascii. Tym razem wierni z Polski przekazali do sanktuarium świętej Rity aż 3880 róż oraz 3076 próśb i podziękowań. Za wszystkich uczestników akcji oraz w przesłanych przez nich intencjach, 21 maja została w Cascii odprawiona Msza Święta.
Protestuj.pl
Stanowczo protestuję przeciwko politycznej presji i nieuczciwemu szantażowi, jaki stosuje Pani wobec polskich władz samorządowych, które podpisały Samorządową Kartę Praw Rodziny, grożąc, że odebrane zostaną przysługujące im środki – tak zaczyna się list do wiceprzewodniczącej Komisji Europejskiej Very Jourovej, wysyłany przez internautów biorących udział w akcji pt. Stop ideologicznej cenzurze w internecie. Wbrew powtarzanym przez Jourovą kłamstwom, Karta nie wspomina ani słowem o środowisku LGBT+, koncentrując się na promocji praw rodziny. Do tej pory protest wysłało ponad 20 tys. osób.
Ponad 8 tysięcy internautów podpisało petycję skierowaną do dyrektora Google Polska, Artura Waliszewskiego, wyrażającą protest przeciwko cenzurze, jaką wobec filmów o treści konserwatywnej i katolickiej stosuje ta firma, będąca właścicielem platformy YouTube. Jest to reakcja na kolejny przykład cenzury, której ofiarą 27 czerwca padł wyprodukowany przez portal PCh24.pl film pt. Ich prawdziwe cele. Dokument ukazuje kontrowersyjne metody działalności środowisk LGBT+. Petycja trafi także do Premiera RP, Ministerstwa Cyfryzacji oraz Ministerstwa Sprawiedliwości.
Dzwonnica w Nursji
Odbudowana została dzwonnica klasztoru Świętego Benedykta w Nursji, która w 2016 roku ucierpiała na skutek trzęsienia ziemi. Środki na renowację kaplicy zbieraliśmy w ramach akcji Święty Benedykcie – broń mnie od złego. Msza Święta za wszystkich uczestników akcji odbędzie się w Nursji, w klasztorze św. Benedykta 24 października 2020 roku o godz. 10.00.
370 lat temu, 1 kwietnia 1656 roku we lwowskiej katedrze nasz monarcha, Jan II Kazimierz Waza, przed cudownym obrazem Matki Bożej Łaskawej oddał Rzeczpospolitą szczególnej opiece Najświętszej Maryi Panny, nazywając ją Królową Polski. Co jednak szczególnie interesujące, ten tytuł odnoszący się do Matki Zbawiciela został objawiony trzykrotnie przez samą Maryję na początku XVII wieku w dalekiej Italii.
Pani Cecylia Pajka pochodzi z Mazowsza. Urodziła się w miejscowości Lutobrok koło Pniewa, ale od prawie 50 lat mieszka w Makowie Mazowieckim, gdzie należy do parafii pod wezwaniem św. Józefa. W 2025 roku wraz z grupą Apostołów Fatimy udała się na pielgrzymkę do Sanktuarium Matki Bożej w Fatimie.
– W Fatimie było cudownie. Naprawdę jestem wdzięczna za to, że po 21. latach uczestnictwa w Apostolacie spotkało mnie takie szczęście – pojechałam do Fatimy, o której marzyłam od dawna – wspomina pielgrzymkę do portugalskiego sanktuarium pani Cecylia.
– To było niesamowite przeżycie, bo byłam tam po raz pierwszy. Dziękuję Bogu, że w Roku Jubileuszowym otrzymałam od Niego taką łaskę. Groby pastuszków: świętych Hiacynty i Franciszka oraz s. Łucji, to po prostu coś cudownego. Z wdzięcznością pokonałam na klęczkach tradycyjną drogę do Kaplicy Objawień, a wieczorami brałam udział w procesjach ze świecami – dodaje.
Zaczęło się od książki o Fatimie…
Wszystko to możliwe było dzięki temu, że pani Cecylia już od dawna wspiera Stowarzyszenie Ks. Piotra Skargi. Początki swojej przygody z naszą organizacją wspomina następująco: – Zaczęło się tak, że znalazłam ulotkę i zamówiłam książkę o Fatimie. Wypełniłam formularz Apostolatu i zaczęłam dostawać kalendarze, różańce oraz wiele różnych dewocjonaliów. Otrzymałam także oczywiście figurkę Matki Bożej Fatimskiej.
Jako Apostołka Fatimy pani Cecylia dostaje również systematycznie „Przymierze z Maryją”, którego jest wierną czytelniczką:
– W „Przymierzu…” jest dużo ciekawych artykułów, np. świadectwa członków Apostolatu czy opis pielgrzymek do Fatimy. Po przeczytaniu zanoszę „Przymierze z Maryją” do kościoła żeby ktoś inny poznał Stowarzyszenie, zapisał się do Apostolatu i żeby przyniosło to dobre owoce – mówi z przekonaniem.
Obecnie kościołem parafialnym pani Cecylii jest świątynia pod wezwaniem Bożego Ciała w Makowie Mazowieckim, ale nie zawsze tak było. – Chrzest przyjęłam w kościele pw. Najświętszej Maryi Panny – Królowej Świata w Zatorach, a do Pierwszej Komunii Świętej i bierzmowania przystępowałam w bazylice kolegiackiej Zwiastowania Najświętszej Maryi Panny w Pułtusku – przytacza fakty ze swojej młodości. – Z dzieciństwa pamiętam, że moja babcia codziennie odmawiała Różaniec, a ja klęczałam obok i też się razem z nią modliłam.
Kurpie – ich kultura i zwyczaje
Pani Cecylia pochodzi z Kurpiów Białych, krainy etnograficznej leżącej na północny-wschód od Legionowa w województwie mazowieckim. Region ten słynie m.in. z charakterystycznej gwary, haftów, wycinanek i wyrobów tkackich. – Moja mama i ciocia zajmowały się haftem serwetek kurpiowskich na tiulu. Wykonywały też obrusy, bieżniki, serwetki na drutach i szydełku.
– Moja ciocia ma po babci cały strój kurpiowski. Składa się on z białej koszuli wyszywanej czarno-czerwonym wzorem kurpiowskim, kolorowej sukni w paski, fartucha zdobionego kolorowymi cekinami, czarnych, sznurowanych trzewików i czerwonej lub zielonej chusty w kwiaty. Babcia zawsze zakładała ten tradycyjny strój na specjalne uroczystości w kościele.
Żona, matka, babcia
– Skończyłam szkołę zawodową i 1,5 roku technikum rolniczego, ale moje główne zainteresowanie i zawód to kucharstwo. 28 lat pracowałam na kuchni, a przez prawie 38 lat pracy zawodowej miałam tylko siedem dni zwolnienia – opowiada pani Cecylia.
– W 1972 roku po zawarciu ślubu zamieszkałam u męża w miejscowości Pękowo. Tam też urodziła się nasza pierwsza córka. Do Makowa Mazowieckiego przeprowadziliśmy się w 1978 roku, gdy miała iść do pierwszej klasy szkoły podstawowej. W sumie urodziłam czworo dzieci, ale jeden syn zmarł po kilku dniach. Doczekałam się też czterech wnuków, dwóch wnuczek oraz dwóch prawnuków.
– Od ośmiu lat jestem wdową, ale w 2021 roku zaprzyjaźniłam się z Januszem, którego kuzynka wyszła za mojego wnuka. Razem byliśmy na pielgrzymce w Fatimie, a w tym roku wybieramy się do Sanktuarium Matki Bożej w Lourdes.
Swoją opinią na temat pielgrzymki Apostolatu do Fatimy podzielił się z nami też pan Janusz:
–Jestem zachwycony i bardzo zadowolony. Brak mi słów. Największe wrażenie wywarły na nas nabożeństwa, Droga Krzyżowa i nauki, które przy tej okazji głosił towarzyszący nam ksiądz. Chcemy też podziękować koordynatorowi Apostolatu Fatimy, panu Krzysztofowi Golcowi za organizację pielgrzymki.
Oprac. Janusz Komenda
Szczęść Boże!
Bardzo dziękuję za piękny kalendarz i za słowa wdzięczności. Wszystko co robicie, jest wielkie. Jestem wzruszona i proszę dalej pracować nad wszystkim, co jest związane z wiarą chrześcijańską.
Barbara z Pińczowa
Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!
Szanowna Redakcjo, pragnę podzielić się swoim świadectwem… W 1983 roku pracowałem na budowach w Poznańskim Kombinacie Budowlanym. Zostałem wysłany do Libii na kontrakt. Budowaliśmy tam domy parterowe. Nasz „camp” mieścił się w miejscowości Azzija. W każdą środę przyjeżdżał franciszkanin spowiadać i odprawiać Mszę Świętą. (…) Starałem się codziennie odmawiać Różaniec na „campie”. Pracownicy z różnych stron Polski zauważyli, że wierzę i kocham Boga, że nie wstydzę się Go… Po powrocie latem 1984 żona zauważyła, że Pan Jezus Miłosierny mnie otworzył na innych i odmienił mego ducha.
W kościele Wniebowstąpienia znajdowała się półka z cudownymi medalikami. Zapoznałem się z postacią św. Katarzyny Laboure, która otrzymała wzór na medaliki od Matki Bożej. I tak Jezus Miłosierny posłał mnie, abym rozdawał je na budowie i głosił Prawdę o dobroci Boga. Święta Katarzyna na każdym kroku mnie także towarzyszyła, w ogóle nie czułem jakiegoś zawstydzenia, wręcz przeciwnie: czułem radość z niesienia Bożego Miłosierdzia w codzienności, jakie Dobry Bóg daje nam przez ręce Maryi. To trwało wiele lat. Ewangelizowałem tam, gdzie chciano słuchać. Mówiłem, że o każdą sekundę zapyta nas Pan Bóg i że Boże Miłosierdzie jest jedynym ratunkiem dla każdego człowieka.
Żona zachorowała, kiedy jeszcze pracowałem. W sumie trwało to około 7 lat. To był dla nas trudny okres… Po przejściu na emeryturę żona pomału gasła. W pierwsze piątki miesiąca przychodził do nas ksiądz proboszcz z Panem Jezusem Eucharystycznym. Choć był to dla nas trudny czas, to był także pełen łaski mimo cierpienia. 9 listopada 2019 roku stał się dniem spotkania żony z Jezusem Miłosiernym.
Później zaopiekowałem się bezdomnym Michałem, miał 37 lat. (…) Słuchał tajemnic Różańca na dany dzień. Kolega z pracy zaproponował, aby w jego mieszkaniu odmawiać Koronkę do Miłosierdzia Bożego.
Drugi bezdomny, Piotr, był na wózku inwalidzkim. Mogąc jednak pomóc tylko doraźnie, zapragnąłem przyprowadzić go do tronu Miłosierdzia Bożego, aby i on doświadczył ogromu Miłości i dobroci Boga. Wszedłem nawet we współpracę z pewnym kapłanem i robiliśmy, co w naszej mocy, aby zdroje łaski wylewały się w życiu Piotra. Mój podopieczny żył z żebrania. Dzięki dobroci kolegów, którzy pomagali mu się przemieszczać i pchali wózek, starczało mu na przetrwanie, ale część przeznaczał na alkohol. To niestety bardzo mu przeszkadzało w dotarciu do spowiedzi. Z czasem jednak się rozchorował, trafił do szpitala i już nie wrócił…
I tak idę dalej w codzienność, aby nieść Miłość do każdego człowieka. Najlepiej mi to wychodzi, kiedy tłumaczę tajemnice Różańca świętego. Każde miejsce się nadaje. Patrzę, gdzie Pan mnie prowadzi, gdzie chce swoim Miłosierdziem dotknąć człowieka…
Dodatkowo ostatnio chodzę na fizykoterapię. Tam rozdaję medaliki Matki Bożej, które dostaję z karmelu żeńskiego, z którym weszliśmy w relację, kiedy żyła jeszcze moja żona. Kochane siostry wymadlały łaski i siły dla małżonki.
Ja sam wierząc i ufając Bożemu Miłosierdziu zamówiłem u salezjanów Msze gregoriańskie za moich bliskich. W tym kościele w drugi wtorek miesiąca modlimy się za konających i za dusze w czyśćcu cierpiące. Zwłaszcza te potrzebują Miłosierdzia. Dobry Pan prosi i pobudza serce do tego, aby się za nimi wstawiać.
Codziennie rano proszę Ducha Świętego, abym odczytywał dobrze Jego natchnienia i żył z nimi tego dnia. Na razie Duch Święty tak mnie prowadzi, że na kolejnych „gregoriankach” zaprosił mnie, aby razem z pobożnymi niewiastami wspólnie modlić się na Mszy Świętej i prosić o Miłosierdzie dla konających dusz czyścowych. Pozdrawiam Was serdecznie!
Z Panem Bogiem
Stanisław z Poznania
Szanowni Państwo!
Dobrze, że jesteście. Życzę wam wielu łask Bożych i siły w dalszym działaniu. Nie poddawajcie się siłom zła, które próbują niszczyć wszystko, co Boże. Któż jak Bóg!
Dariusz z Marcinowic
Szczęść Boże!
Kampania promująca książkę „Proroctwa nie lekceważcie. Przepowiednie dla Polski” jest świetnym pomysłem, a sama publikacja jest znakomicie przygotowana i wydana. To w zasadzie jest książka historyczna i tak też mogłaby być reklamowana. Może w przyszłości warto przygotować również osobną kampanię marketingową dla tych, którzy w Kościele nie są jeszcze tak silnie osadzeni…
Z pozdrowieniami
Michał z Gdańska
Szanowna Redakcjo!
Życzę wszystkiego co najlepsze w roku 2026, niech Boża Opatrzność czuwa nad Waszą działalnością. Artykuły w czasopiśmie „Przymierze z Maryją” są wspaniałe, zawsze ciekawe i potrzebne. Czasami mam wątpliwości, że może ktoś inny bardziej by potrzebował takiej lektury, a ja zajmuję to miejsce. Komu tylko mogę, to podaję po przeczytaniu. Pozdrawiam serdecznie – szczęść Boże!
Stanisława z Rędzin
Szczęść Boże!
Dziękuję Panu Bogu i Matce Najświętszej za to, co robicie. To bardzo trudne, ważne sprawy. Proszę, nigdy nie ustawajcie w Waszych działaniach. Chylę czoło przed Wami za trud i Wasze poświęcenie w każdej akcji Stowarzyszenia – wychodzicie do ludzi, szerząc kult Maryjny w dzisiejszych trudnych czasach. Zasługujecie na wielki szacunek. Bóg zapłać!
Józefa z Dąbrowy Tarnowskiej
Szczęść Boże!
W moim przekonaniu Wasza kampania „Proroctwa nie lekceważcie. Przepowiednie dla Polski” jest wspaniałą akcją. W lipcu tego roku ukończę, jeśli Pan Bóg pozwoli, 85 lat. Miałem w tym czasie wiele upadków, jak: depresja, rak złośliwy gruczołu krokowego, ale moja silna wiara wpojona mi przez rodziców uzdrowiła mnie. Pozdrawiam Was serdecznie!
Roman z Kujawsko-Pomorskiego
