Polska: Sprofanowane szopki
W noc wigilijną „nieznany sprawca” zniszczył figurkę św. Józefa z szopki znajdującej się na rynku Stęszewa koło Poznania. Figurze połamano rękę i nogi. Z kolei w leżących nieopodal Olsztyna Jezioranach wandal zbezcześcił w sylwestrową noc figurę małego Pana Jezusa. Statuetka była jednym z elementów wystroju znajdującej się w miejscu publicznym szopki. Do profanacji – po raz kolejny – doszło też w Brzesku, gdzie chuligan oderwał rękę z figurki przedstawiającej Dzieciątko Jezus.
Hiszpania: Aborcja – tak, pomoc kobietom – nie!
Fundacja RedMadre przedstawiła raport, z którego wynika, że rząd Hiszpanii w 2021 roku wydał aż 32,2 mln euro na ułatwienie aborcji, a jedynie 5,5 mln na pomoc kobietom spodziewającym się dziecka. Pomimo gwałtownie starzejącego się społeczeństwa tego iberyjskiego kraju i trudnej sytuacji na rynku pracy kobiet decydujących się na urodzenie dziecka, to właśnie dzieciobójstwo jest finansowane przez administrację rządową aż sześciokrotnie hojniej!
Niemcy: Nowomowa gender
Rząd Niemiec przedstawił „Ogólnokrajowy plan działania dla akceptacji i ochrony różnorodności seksualnej i płciowej”. Program znany pod skróconą nazwą „Żyć queer” zakłada: całkowity prawny zakaz terapii konwersyjnych, finansowanie przez budżet państwa operacji okaleczających oraz zabiegów sztucznego zapłodnienia dla osób żyjących w związkach jednopłciowych, pojawienie się „medycyny gender”, promocja agendy homoseksualnej w polityce zagranicznej, zaostrzenie prawa skierowanego na ochronę osób z zaburzeniami seksualnymi, promocja i szkolenia w zakresie uwrażliwiania na osoby z takimi przypadłościami. Najwyraźniej w ramach tej polityki policja śledcza w Berlinie już nakazuje policjantom „używać takich określeń, jakie wybiera dana osoba, a nie takich, jakie wskazywałaby większość społeczeństwa.” O zgrozo, w promocję genderowej nowomowy włączyło się też kilka katolickich diecezji i archidiecezji oraz Związek Młodzieży Katolickiej!
Świat: Zakazane Boże Narodzenie
Święto Narodzenia Pańskiego jest oficjalnie zakazane przez pięć państw na świecie: Arabię Saudyjską, Brunei, Somalię, Tadżykistan i Koreę Północną. Dla przykładu w leżącym nieopodal Filipin islamskim Brunei za świętowanie grozi do 20 tysięcy dolarów grzywny i 5 lat więzienia. Z kolei w Korei Północnej od 2016 roku w dniu 25 grudnia zamiast narodzin Chrystusa obchodzone są urodziny… babki przywódcy kraju, Kim Dzong Una, nazywanej „świętą matką rewolucji”. Ponadto różnego rodzaju zakazy i utrudnienia uniemożliwiają obchodzenie Bożego Narodzenia również w wielu innych krajach muzułmańskich i komunistycznych.
Świat: Krwawe prześladowania misjonarzy
Według danych watykańskiej agencji misyjnej Fides i organizacji Pomoc Kościołowi w Potrzebie (PKWP) w 2022 roku zginęło 18 misjonarzy i misjonarek. W Nigerii zabito czterech księży, również czterech w Meksyku, w Demokratycznej Republice Konga trzech, w Hondurasie dwóch, a po jednym na Haiti, w Boliwii, Mozambiku, Tanzanii i Wietnamie. Dodatkowo w różnych krajach świata pozbawiono życia pięć zakonnic. Dla przykładu w Nikaragui utrudnia się wiernym udział w nabożeństwach, a 11 osób duchownych, w tym jednego z biskupów, aresztowano. W Chinach wiele osób duchownych jest zatrzymywanych, aby zmusić je do posłuszeństwa reżimowi komunistycznemu i podporządkowanemu władzy tzw. kościołowi patriotycznemu. Z kolei w Myanmarze dochodzi do aresztowań kapłanów, przesiedleń i represji wobec chrześcijan oraz niszczenia ich miejsc kultu. Ogółem według raportów Fides i PKWP w roku 2022 na świecie uprowadzono, aresztowano albo zamordowano ponad 100 księży i zakonnic.
USA: Promocja satanizmu wśród dzieci
Wytwórnia „Disney” w przygotowanym na Boże Narodzenie nowym serialu dla dzieci nie tylko zakpiła sobie z postaci św. Mikołaja, ale pod pozorem „żartu” zareklamowała im… diabła. Oto w trakcie jednego z odcinków serii oczom widzów ukazał się ułożony przez dzieci – oczywiście „omyłkowo” – napis „Kochamy cię szatanie”. „Żart” spotkał się z aprobatą organizacji o nazwie „Świątynia Satanistyczna”.
Francja: Masońska walka z Kościołem
Władze francuskich miast Perpignan i Beziers zostały pozwane przez masońskie Stowarzyszenia Wolnej Myśli oraz Ligę Praw Człowieka za… umieszczenie bożonarodzeniowych szopek w miejscach publicznych! W Beziers wyrokiem sądu kara za każdy dzień pozostawania szopki w przestrzeni miejskiej wynosi 100 euro! Według sądu chrześcijańskie instalacje naruszają francuskie prawo o laickości państwa i osób publicznych. Najwyraźniej części wrogów Kościoła skazujące wyroki nie wystarczają i postanowili oni sami wymierzyć sprawiedliwość. 13 grudnia w mieście Illkirch-Graffenstaden leżącym w departamencie Bas-Rhin szopkę betlejemską podpalono… Ogień podłożono między innymi pod figurką przedstawiającą Dzieciątko Jezus. Przy okazji zniszczono też ogrodzenie, za którym stała instalacja. Na szczęście pożar szybko ugaszono. Mer miasta, Thibaud Philipps, określił zajście „atakiem na nasze tradycje i nasze wartości”.
Świat: Rzeź niewiniątek
Jak podała Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) na całym świecie w 2022 roku zabito w łonach matek przynajmniej 73 miliony dzieci. – Okazuje się, że 40 procent wszystkich zgonów na świecie nastąpiło w wyniku aborcji. To jest szokująca informacja. Są kraje, w których na życzenie można zabić dziecko nikomu niepotrzebne. W tym momencie mamy właśnie taki wymiar, który pokazuje, czym jest człowieczeństwo i że jednak jest to sprawa podstawowa, elementarna dla naszej cywilizacji – powiedziała w rozmowie z Radiem Maryja Ewa Kowalewska, dyrektor Human Life International Polska. Aby uświadomić sobie skalę tej zbrodni warto zauważyć, że 73 miliony zamordowanych nienarodzonych dzieci to dwukrotność populacji naszego kraju…
Prosimy o modlitwę „Ojcze Nasz” i „Zdrowaś Maryjo…” w intencji wynagrodzenia Panu Jezusowi i Jego Matce za każde skandaliczne i gorszące wydarzenie oraz za prześladowanych chrześcijan.
Pamiętajmy jednak, że cierpieć dla Chrystusa, to nie tylko przelać za niego krew, ale również zaprzeć się siebie i poświęcić swoje życie dla służby Bogu i bliźniemu. To dokładne i z miłością wykonywanie obowiązków, zwłaszcza tych przykrych; to pokorne przyjmowanie wszelkich osobistych dramatów, trudów i przeciwności – tak jak nas tego nauczył nasz Pan: Ojcze, jeśli chcesz, zabierz ode Mnie ten kielich! Jednak nie moja wola, lecz Twoja niech się stanie!
Pani Renata należy do parafii pw. Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Suchej Beskidzkiej. Stowarzyszenie Ks. Piotra Skargi wspiera już od 2005 roku, a w 2013 roku przystąpiła do Apostolatu Fatimy.
Pani Renata urodziła się w Poznaniu, skąd po kilku latach wraz z rodzicami wyjechała do Opola, gdzie jej tata pracował jako zawiadowca stacji kolejowej. W Opolu spędziła lata szkoły podstawowej i średniej. Po ukończeniu edukacji wyszła za mąż i zamieszkała w Sosnowcu. – Tam było wówczas ciężkie powietrze przy kopalniach i nasz syn zachorował na astmę. Wtedy mąż dostał przeniesienie służbowe z pracy właśnie do Suchej Beskidzkiej i tu przywędrowaliśmy, gdy syn miał dwa latka. Tak że mieszkamy tutaj już od 50 lat – opowiada.
Stowarzyszenie i Apostolat
– O istnieniu Stowarzyszenia dowiedziałam się chyba, jeśli się nie mylę, w 2005 roku. Właśnie gdzieś wyczytałam, być może, że to była ulotka albo coś takiego, i się zapisałam, a po pewnym czasie przystąpiłam do Apostolatu Fatimy.
– Lubię te wszystkie wizerunki Matki Bożej, jakie mam w kalendarzu „365 dni z Maryją”, który otrzymuję ze Stowarzyszenia. Zresztą kalendarz zamawiam też dla rodziny i dla koleżanki. Z kolei „Przymierze z Maryją” zbieram, a jak jest jakiś artykuł, który może zainteresować moją przyjaciółkę, to jej zanoszę. Mnie najbardziej ciekawią świadectwa Apostołów Fatimy.
Jest ktoś, kto nad nami czuwa
– Myślę, że warto wierzyć, warto modlić się na różańcu, bo zawsze Ktoś jednak nad nami czuwa, tam gdzieś z góry i te modlitwy prędzej czy później zawsze zostają wysłuchane. Staram się odmawiać Różaniec codziennie, a poza tym bardzo lubię śpiewać pieśni Maryjne.
– W swojej parafii chodzę od niedawna na nabożeństwo do św. Charbela, a 22 dnia każdego miesiąca jeżdżę z koleżanką do Sanktuarium Matki Bożej Opiekunki i Królowej Rodzin w Makowie Podhalańskim na nabożeństwo do św. Rity. Święta Rita pomogła mi w pewnej sprawie. Jeździłam co miesiąc przez rok i po prostu ta moja prośba została wysłuchana.
Pani Renata darzy zaufaniem i szacunkiem osoby duchowne, co wynika między innymi z jej osobistego doświadczenia: – Gdy miałam trudny okres w życiu, udałam się do jednego z naszych księży i on bardzo mi pomógł – wspomina.
– Kiedyś byłam nad morzem, w Kołobrzegu. Tam jest zupełnie inaczej. Nie ma takich pełnych kościołów jak w Suchej – zauważa różnice w pobożności różnych regionów Polski. – To rodzice wychowali mnie w takiej, a nie innej wierze. Pamiętam, jak mama nas budziła rano i na szóstą chodziliśmy na Roraty. Wspólnie udawaliśmy się też na majówki.
Miłośniczka pielgrzymek autokarowych
– Teraz ze względów zdrowotnych nie mogę dużo chodzić, ale za to chętnie jeżdżę na pielgrzymki autokarowe. Zawsze raz w roku jadę ze swojej parafii na całonocne czuwanie do Matki Bożej, do Częstochowy. Z parafii towarzyszą nam dwaj, czasem trzej księża; jadą trzy, a nawet cztery autobusy. Wszystko zaczyna się o dziewiątej wieczorem i trwa do piątej rano. Specjalnie dla nas jest przygotowane miejsce blisko ołtarza, gdzie śpiewamy pieśni, modlimy się i odprawiana jest Msza. Towarzyszy nam nasza parafialna schola. Czasami do naszej modlitwy dołączają się również inne grupy – opowiada pani Renata.
Dużo bliżej miejsca zamieszkania pani Renaty znajduje się Sanktuarium Pasyjno-Maryjne w Kalwarii Zebrzydowskiej. – Do Kalwarii jeżdżę z rodziną. Zwłaszcza w okresie bożonarodzeniowym, jak jest tam taka piękna, żywa szopka ze zwierzętami. Ostatnio zabrałam ze sobą prawnuczkę, żeby jej to pokazać.
– Jak tylko mam okazję, to jeżdżę z przyjaciółką do Lichenia, do sanktuarium Matki Bożej. W Licheniu jest przepięknie. Wyjazd trwa dwa dni i organizuje go prywatna osoba z sąsiedniej Białki.
– W 2000 roku, który był Rokiem Jubileuszowym, byłam w Rzymie, żeby przejść przez wszystkie Drzwi Święte – wspomina pani Renata. I dodaje: – Byłam też w Ziemi Świętej, która zrobiła na mnie ogromne wrażenie. Jednak być tam na miejscu i widzieć jak ludzie są chrzczeni w Jordanie, czy być pod ścianą płaczu, to jest coś niesamowitego.
Oprac. Janusz Komenda
Szczęść Boże!
Cieszę się z każdej kampanii przeprowadzanej przez Stowarzyszenie Kultury Chrześcijańskiej im. Ks. Piotra Skargi. Myślę, że spotkania z wykładami dotyczącymi historii Polski pomogłyby wielu osobom, szczególnie młodym, zapoznać się z naszymi historycznymi dziejami. Życzę powodzenia w realizacji Waszej misji!
Ewa z Warszawy
Szanowni Państwo!
Uczestniczyć w Waszych kampaniach to tak, jakby komuś spadającemu podać rękę i zatrzymać go. Wasza działalność jest potrzebna wszystkim. Dlatego z radością pragnę udzielać Wam wsparcia!
Janina
Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!
Ogromnie się cieszę, że Stowarzyszenie Ks. Piotra Skargi podjęło się opublikowania książki pt. „Proroctwa nie lekceważcie. Przepowiednie dla Polski”. Ta książka jest mi ogromnie bliska, ponieważ w niej zawarte są bardzo ważne chwytające za serce przekazy dotyczące przyszłości Polski – naszej Ojczyzny. Narodowi jest to bardzo potrzebne. To święta prawda, że jest to głośne wołanie o przebudzenie Polaków oraz refleksję nad przyszłością naszego kraju i całego świata. Skoro w taki sposób wyrażają Państwo swoje przywiązanie do naszej Ojczyzny, to jakże ja bym miała nie poprzeć tej inicjatywy? Przepięknie wybrzmiały te słowa Pana Prezesa prosto z serca. Serdecznie dziękuję za te budujące szczere słowa oraz za pakiet zawierający broszurę, a także piękny poświęcony przez kapłana obrazek z wizerunkiem Matki Bożej Częstochowskiej – naszej Hetmanki! Przesyłam pozdrowienia całemu Zespołowi Redaktorskiemu, który włożył tyle trudu w przygotowanie tej książki. Kieruję również pozdrowienia dla obecnych i przyszłych czytelników. Książka ta jest dla mnie bardzo pouczająca. I jestem przekonana, że dla katolików będzie jak balsam na zranione serce. Wierzę, że rozejdzie się, jak przysłowiowe „świeże bułeczki”. Pod warunkiem jednak, że trafi na prawdziwych katolików, a nie takich, którzy tylko takich udają – czyli „farbowańców”. Prawdziwy katolik jest gotowy poświęcić nawet życie dla swojej katolickiej Ojczyzny. Kończąc ten list życzę Panu Prezesowi i całemu Stowarzyszeniu powodzenia w tej jakże potrzebnej i wartościowej kampanii. Szczęść Wam Boże!
Apostołka Fatimy Janina z Łukowa
Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!
Jestem wdzięczna za to, co robicie dla wszystkich Polaków. Dzięki Waszym kampaniom rośnie świadomość ludzi i ich refleksja nad swoim życiem, pogłębia się też wiara w Pana Boga. Dlatego wspieram Wasze akcje. Szczęść Boże!
Małgorzata z Zielonej Góry
Szczęść Boże!
Bogu dzięki, że jest Stowarzyszenie, które dba o dobro Polaków i Polski. Dziękuję osobiście i cieszę się, że jestem Waszym Przyjacielem.
Jan z Ustronia
Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!
Zdecydowałem się być odbiorcą Waszego czasopisma Maryjnego. Muszę przyznać, że jest w nim wiele tekstów bardzo pożytecznych i mocno złączonych z tradycją Kościoła Katolickiego. Dla kapłana także jest wiele materiałów ubogacających. Piszę ten list, bo w 146. numerze „Przymierza z Maryją” (dział Strony Maryjne) na końcu pisma w ramach Sanktuariów Maryjnych został opublikowany tekst o Matce Bożej Skoszewskiej z mojego dekanatu brzezińskiego. Bardzo się ucieszyłem z publikacji tego artykułu. Serdecznie pozdrawiam całą Redakcję, życząc błogosławieństwa Bożego.
Ks. Krzysztof
Szanowny Panie Prezesie!
Bardzo dziękuję za to, że od roku 2018 miałam możliwość i zaszczyt uczestniczenia w Apostolacie Fatimy. Bardzo dziękuję za życzenia urodzinowe, za kalendarze, za wszelkie przesyłki i za Wasze wartościowe pisma. Dziękuję także za miłe i krzepiące słowa. Za Was wszystkich gorąco się modlę. Życzę błogosławieństwa Bożego i opieki Matuchny Fatimskiej. Bóg Wam zapłać!
Elżbieta
Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!
Szanowna Redakcjo, pragnę podzielić się moim świadectwem dotyczącym łask, jakie nasza kochana Matka Maryja wyjednała dla mojej cioci u swojego Syna. Moja ciocia cierpi na depresję. Lekarze nie potrafili jej pomóc, choroba trzymała ją w swoim uścisku bardzo mocno. Wtem przypomniałem sobie, że jest modlitwa „nie do odparcia”, czyli Nowenna Pompejańska. Chwyciłem się więc tej nowenny jako ostatniej deski ratunku, gdyż bardzo chciałem pomóc cioci. Zacząłem się modlić mając nadzieję na pomoc. Gdy kończyłem część dziękczynną, nie było żadnych rezultatów poprawy u cioci, jednak ostatniego dnia nowenny stał się cud. Odebrałem telefon, że ciocia już o wiele lepiej się czuje, a depresja przeszła jak ręką odjął. Wiem, że to nasza Najświętsza Matka wyjednała u swojego Syna tę łaskę zdrowia dla niej. Dodatkowo podczas nowenny uzyskałem niespodziewane łaski dla siebie, abym mógł bardziej uczciwie spojrzeć na swoje życie. Zapoczątkowałem proces zmian w moim życiu, które pozwoliłyby mi przybliżyć się bardziej do Pana Boga. Mam nadzieję, że nie zawrócę z tej drogi. (…) Dzięki Nowennie Pompejańskiej zobaczyłem, że można żyć inaczej oraz inaczej przeżywać swoją wiarę!
Właśnie zacząłem kolejną, trzecią nowennę w intencji rodziny mojego brata stryjecznego, która jest w rozsypce, a węzeł zła jest tak mocno zaciśnięty, że tylko Boża interwencja może tutaj pomóc. Wierzę jednak, że nasza kochana Matka wyjedna odpowiednie łaski dla tej rodziny. Nawet jeżeli od razu nie doświadczymy namacalnych cudów tej modlitwy, to Jezus Chrystus wie, jakie łaski na daną chwilę nam zsyła i możliwe, że poznamy je dopiero po tamtej stronie. Dlatego warto odmawiać święty Różaniec, o czym sam się przekonałem. Z Panem Bogiem!
Paweł
